มังกรดำ: ทุกสิ่งเพื่ออิสรภาพ!

ตอนที่ 2 โรงเรียนอนุบาลหุบเขามังกร มังกรสาวน้อยอย่าเข้ามานะ

9 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“ฉันชื่ออิซาเบลลา เป็นผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ของเผ่า มีหน้าที่ดูแลลูกมังกรแรกเกิดทุกตัว”

“เจ้าตัวน้อย ในเมื่อฟักออกจากไข่แล้ว ก็ถึงเวลาต้องไปยังที่ที่ควรไปแล้วนะ”

มังกรยักษ์เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

พูดจบ นางก็ใช้กรงเล็บมังกรประคองเหลยเจ๋อกับลูกมังกรตัวอื่น ๆ แล้วพาพวกเขาเดินออกจากถ้ำ

ระหว่างที่อิซาเบลลาเคลื่อนตัว เหลยเจ๋อก็อาศัยจังหวะนั้นกวาดตามองรอบกาย

พอออกจากถ้ำฟักไข่ขนาดมหึมา

ลมทะเลเค็มชื้นและหนาวเย็นก็พัดปะทะใบหน้า

พร้อมกับพลังธาตุอันเข้มข้น

ที่นี่คือเกาะมังกรวายุ

ตั้งอยู่ในทะเลลึกไร้ขอบเขตทางตอนใต้ของทวีปเมีย

ตลอดหมื่นปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีคนนอกเผ่าพันธุ์คนใดได้ย่างกรายเข้ามา

เบื้องหน้าคือเทือกเขาที่ทอดยาวสุดสายตา

ม่านพลังของเผ่ามังกรปกป้องเกาะมังกรทั้งเกาะไว้อย่างแน่นหนา ขัดขวางผู้บุกรุกทุกคนไม่ให้เข้ามา

ต้นไม้โบราณบนเกาะสูงตระหง่าน ลำต้นปกคลุมด้วยเกล็ดไม้ กิ่งก้านแผ่ขยายบดบังฟ้า

ลำต้นที่ใหญ่ที่สุดต้องใช้คนสิบกว่าคนโอบ จึงจะโอบรอบได้มิด

จากทะเลลึกที่อยู่ไกลออกไป บางครั้งก็มีเสียงวาฬร้องยาวก้องมาให้ได้ยิน

บางคราวยังมองเห็นวาฬมารทะเลลึกตัวยาวหลายสิบเมตรกระโจนขึ้นจากผิวน้ำ

อิซาเบลลากระพือปีกหนังมหึมาที่บดบังท้องฟ้าเบา ๆ แล้วทะยานขึ้น

เพียงไม่กี่สิบอึดใจ นางก็ข้ามยอดเขาหลายลูก มาถึงหน้าหุบเขาขนาดใหญ่ที่มีเทือกเขาล้อมรอบ

ที่นี่คือหุบเขามังกร

ถิ่นอาศัยของมังกรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะทั้งหมดบนเกาะมังกรวายุ

และยังเป็นสถานที่ที่มีการป้องกันแน่นหนาที่สุดบนเกาะทั้งเกาะ

ทางเข้าหุบเขามีม่านพลังหลายชั้นปกคลุมอยู่

พลังเวทไหลเวียนช้า ๆ อยู่บนม่านพลัง ส่องประกายระยิบระยับ

สองข้างทางเข้า มีมังกรเงินสีขาวทั่วทั้งร่างนอนหมอบอยู่ข้างละตัว

เมื่อเห็นอิซาเบลลามาถึง มังกรเงินทั้งสองก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

พวกมันพยักหน้าให้นางเล็กน้อย

สายตาเลื่อนไปยังลูกมังกรบนอุ้งเล็บของนาง ครั้นเห็นเหลยเจ๋อ

พวกมันก็สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายสายเลือดของมังกรดำแรกเกิดตัวนี้บริสุทธิ์เป็นพิเศษ

มังกรเงินตัวหนึ่งเอ่ยขึ้นก่อนด้วยเสียงทุ้มหนัก

“ผู้อาวุโสอิซาเบลลา นี่คือ...”

น้ำเสียงของอิซาเบลลาแฝงความภาคภูมิใจและจริงจัง

“เจ้าตัวน้อยที่เพิ่งเกิดจากเผ่ามังกรดำ ข้าสงสัยว่าสายเลือดของเขาจะหวนคืนสู่บรรพบุรุษ”

“ความบริสุทธิ์ของสายเลือดเขาสูงที่สุดในเผ่ามังกรดำของเราตลอดหมื่นปีที่ผ่านมา”

“เปิดม่านพลัง ส่งเด็ก ๆ เข้าไป”

แววประหลาดใจในดวงตาของมังกรเงินทั้งสองยิ่งเด่นชัดขึ้น พวกมันพยักหน้าพร้อมกัน

จากนั้นก็ส่งเสียงคำรามต่ำลึกและยาวก้องไปยังม่านพลัง

เมื่อเสียงคำรามของมังกรดังขึ้น ม่านพลังพลันแหวกออกสองข้างดุจคลื่นน้ำ

เผยให้เห็นทิวทัศน์ภายในหุบเขา

อิซาเบลลาประคองลูกมังกรไว้ แล้วค่อย ๆ บินเข้าไปในหุบเขามังกร

หุบเขามังกรกว้างใหญ่ไพศาล มองไปสุดสายตาก็ยังไม่เห็นขอบ

ภายในมีทั้งทะเลสาบใสสะอาดจนมองเห็นก้นบึ้ง และทุ่งหญ้าราบที่เขียวขจีราวกับปูพรม

มีถ้ำที่เต็มไปด้วยแร่หินหายาก และหลุมลาวาที่สร้างไว้ให้ลูกมังกรฝึกพ่นลมหายใจมังกรโดยเฉพาะ

พลังธาตุเข้มข้นจนแทบแปรสภาพเป็นหมอกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ในหุบเขามีลูกมังกรมากมายกำลังวิ่งเล่นหยอกล้อกัน

ตั้งแต่ลูกมังกรตัวจ้อยที่เพิ่งฟักออกจากไข่ได้ไม่นาน

ไปจนถึงมังกรวัยเยาว์และมังกรหนุ่มสาวที่มีอายุหลายร้อยปี

มังกรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะทุกช่วงวัยแทบจะมารวมตัวกันอยู่ที่นี่

ลูกมังกรทองที่มีเกล็ดสีทองอร่ามทั่วร่างกำลังใช้หัวชนกันประลองกำลัง

ตัวที่ชนะเชิดหน้าตัวตรง ส่งเสียงคำรามของมังกรที่ยังไม่แตกหนุ่มออกมา

ส่วนตัวที่แพ้ก็หงอยเหงา บ่นงึมงำว่าจะขอเล่นอีกตา

ลูกมังกรแดงที่มีเกล็ดสีแดงชาดปกคลุมทั่วร่างพากันล้อมหลุมลาวา แล้วพ่นลมหายใจเพลิงใส่ด้านใน

เมื่อเห็นลมหายใจมังกรของตนทำให้ลาวาพลิกเดือด พวกมันแต่ละตัวก็สะบัดหางอย่างตื่นเต้น

มังกรเงิน มังกรเขียว มังกรน้ำเงิน และมังกรขาว

ทั่วทั้งหุบเขามังกรเต็มไปด้วยเสียงคำราม เสียงหยอกล้อ และเสียงหัวเราะของลูกมังกร

อิซาเบลลาค่อย ๆ ร่อนลงบนพื้น

แล้ววางเหลยเจ๋อที่ประคองไว้ลงบนสนามหญ้าอย่างเบามือ

เสียงอ่อนโยนดังขึ้นอีกครั้ง

“ที่นี่คือหุบเขามังกร”

“มังกรทุกตัวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะจะอาศัยอยู่ที่นี่”

“จนกว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่เมื่ออายุครบหนึ่งพันปี จึงจะมีสิทธิ์ออกจากหุบเขามังกรไปใช้ชีวิตอย่างอิสระ”

นางกวาดตามองเหล่าลูกมังกรที่กำลังเล่นกันอยู่ในหุบเขา

น้ำเสียงพลันจริงจังขึ้นเล็กน้อย

“แม้เผ่ามังกรจะเป็นเผ่าพันธุ์ชั้นสูง แต่ลูกมังกรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะก็ตกเป็นเป้าหมายที่กองกำลังมากมายหมายตา”

“ทั้งพวกนักล่ามังกรและสัตว์อสูรทะเลลึกต่างอยากล่าลูกมังกร เอาเลือดมังกรไปสกัด ลอกเกล็ดมังกรออก หรือกระทั่งฝึกให้เชื่องเป็นพาหนะ”

“ในหุบเขามังกรมีม่านพลังคุ้มครอง และมีผู้อาวุโสมังกรโบราณผลัดเวรกันเฝ้ารักษา พวกเจ้าจึงจะเติบโตได้อย่างปลอดภัย”

เหลยเจ๋อเงยหน้าฟังคำพูดของอิซาเบลลาจนจบ

แต่ในใจกลับรู้สึกวูบโหวง

โตเป็นผู้ใหญ่เมื่ออายุครบหนึ่งพันปีงั้นหรือ?

หมายความว่าเขาต้องอยู่ที่นี่นานถึงหนึ่งพันปีเต็ม ๆ เลยหรือ?

พอคิดถึงตรงนี้ ร่างมังกรของเหลยเจ๋อก็แข็งทื่อไปทั้งตัว

ชาติที่แล้วเขามีชีวิตอยู่แค่ยี่สิบกว่าปีเท่านั้น

แต่ตอนนี้กลับมีคนบอกว่าเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ใน “โรงเรียนอนุบาล” ที่เต็มไปด้วยลูกมังกรพวกนี้ถึงหนึ่งพันปีงั้นหรือ?

นี่มันตรงไหนกันที่เรียกว่าคุ้มครองให้เติบโต

ชัด ๆ ว่าเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิต!

อิซาเบลลาไม่ทันสังเกตเห็นความรู้สึกราวกับฟ้าถล่มในใจเหลยเจ๋อ

นางใช้กรงเล็บแตะหัวเขาเบา ๆ ก่อนกำชับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“อยู่ที่นี่อย่างสบายใจนะ”

พูดจบ นางก็ตะโกนเรียกมังกรดำโตเต็มวัยตัวหนึ่งที่กำลังนอนอาบแดดอยู่ริมทะเลสาบไม่ไกล

แล้วกำชับเรื่องของเหลยเจ๋ออย่างละเอียดอยู่หลายประโยค

จากนั้นจึงกระพือปีกทะยานขึ้นฟ้า บินออกจากหุบเขามังกรไป

ทันทีที่เงาของอิซาเบลลาหายลับไปนอกม่านพลัง

ลูกมังกรทุกตัวที่กำลังเล่นกันอยู่ก็หันหัวมาพร้อมกัน

สายตาทั้งหมดจับจ้องไปยังเหลยเจ๋อ

นั่นคือแรงดึงดูดจากสัญชาตญาณของสายเลือด

กลิ่นอายสายเลือดมังกรดำแท้บริสุทธิ์ระดับหวนคืนสู่บรรพบุรุษบนตัวเหลยเจ๋อแผ่กระจายออกไปทุกทิศทาง ราวกับคลื่นยักษ์ถาโถม

สำหรับลูกมังกรเหล่านี้ที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ไม่เท่าเขา

กลิ่นอายนี้ไม่ต่างอะไรกับการที่ผู้สูงศักดิ์สูงสุดของเผ่ามังกรเสด็จมาด้วยตนเอง

พวกมันพากันเงียบกริบราวกับจักจั่นในฤดูหนาว

ลูกมังกรแดงใจกล้าสองสามตัวส่งเสียงขู่ฟ่อใส่เหลยเจ๋อจากระยะไกล

แต่ก็ไม่กล้าเข้ามาหาเรื่องจริง ๆ

เหลยเจ๋อไม่ได้รู้สึกแปลกใจนัก

จากความทรงจำที่สืบทอดมา เขารู้ว่าเผ่ามังกรถือสายเลือดและพละกำลังเป็นใหญ่

สายเลือดมังกรดำระดับหวนคืนสู่บรรพบุรุษของเขา สำหรับลูกมังกรธรรมดาเหล่านี้แล้ว แทบไม่ต่างจากราชันที่เกิดมาโดยกำเนิด

เขาคร้านจะสนใจสายตาของลูกมังกรพวกนี้

จึงก้าวขาสั้น ๆ ไปหาที่ร่มใต้ต้นไม้ริมทะเลสาบซึ่งไม่มีใครอยู่ แล้วนอนหมอบลง

ตอนนี้เขาแค่อยากอยู่อย่างสงบ แล้วทบทวนความทรงจำของตัวเองสักหน่อย

ลองดูว่ามีวิธีไหนที่ทำให้หลุดพ้นจากชีวิตโรงเรียนอนุบาลพันปีบ้าบอนี่ได้เร็วขึ้นบ้าง

เขาเพิ่งนอนหมอบได้ไม่นาน

ก็มีเสียงเคลื่อนไหวสวบสาบดังมาจากด้านหลัง

เหลยเจ๋อหันขวับไปอย่างหงุดหงิด

เห็นลูกมังกรสาวห้าตัวกำลังค่อย ๆ ขยับเข้ามาหาเขาอย่างระมัดระวัง

ตัวที่นำหน้าคือลูกมังกรสีเงินทั่วทั้งร่าง

ดวงตาสีฟ้าราวกับไพลินมองเหลยเจ๋ออย่างขลาดเขลา

ในปากยังคาบไพลินขนาดเท่ากำปั้นเม็ดหนึ่งมาด้วย

แสงระยิบระยับ ส่องประกายงดงาม แค่มองก็รู้ว่ามีค่ามหาศาล

ด้านหลังนางมีมังกรแดงหนึ่งตัว มังกรเขียวหนึ่งตัว และมังกรดำอีกสองตัว

ลูกมังกรสาวทั้งห้าเดินมาหยุดห่างจากเหลยเจ๋อไปหลายเมตร

มังกรเงินที่นำหน้าค่อย ๆ วางไพลินในปากลงตรงหน้าเหลยเจ๋ออย่างระมัดระวัง

นางเปล่งเสียงภาษามังกรนุ่มนิ่ม เสียงเล็กแหลมอย่างเด็กน้อย

“ส...สวัสดี ฉันชื่อหลีน่า นี่ให้คุณนะ เป็นอัญมณีที่สวยที่สุดของฉันเลย!”

พอนางพูดจบ ลูกมังกรสาวอีกหลายตัวที่อยู่ด้านหลังก็พากันก้าวเข้ามา

วางของที่เตรียมมาลงกองตรงหน้าเหลยเจ๋อ

แล้วพูดกันจ้อกแจ้ก

“ฉันชื่อหงเหยียน! ส่วนฉันชื่อหลีซา!”

“พวกเราชื่อโม่อวี้กับโม่หลิง!”

หลังพูดจบ ลูกมังกรสาวทั้งห้าก็เบิกตากลมโต มองเหลยเจ๋อ

แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เผ่ามังกรย่อมถูกดึงดูดด้วยสายเลือดที่บริสุทธิ์กว่า

สำหรับมังกรหนุ่มสายเลือดแท้ระดับหวนคืนสู่บรรพบุรุษอย่างเหลยเจ๋อ ซึ่งหาได้ยากยิ่ง พวกมันแทบจะรู้สึกอยากเข้าใกล้ อยากสนิทสนมและเล่นด้วยโดยสัญชาตญาณ

เหลยเจ๋อมองสมบัติล้ำค่าตรงหน้า

แล้วหันไปมองลูกมังกรสาวเสียงเล็กทั้งห้าตัว

ทั้งตัวแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

วิญญาณของเขาคือชายที่มีชีวิตอยู่มานานกว่ายี่สิบปีและมีรสนิยมปกติ

เมื่อเห็นเจ้าตัวน้อยพวกนี้ที่ดูไม่ต่างอะไรจากกิ้งก่ายักษ์

อย่าว่าแต่หวั่นไหวเลย

ตอนนี้เขาแค่รู้สึกหนังศีรษะชาจนขนลุก นิ้วเท้าแทบจะจิกสนามหญ้าจนขุดบ้านสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นขึ้นมาได้แล้ว

ลูกมังกรเงินที่ชื่อหลีน่า

เห็นเขาไม่พูด ก็ขยับเข้ามาใกล้อีกอย่างระมัดระวัง

แล้วใช้หัวถูไถร่างของเขาเบา ๆ

“ไปเล่นด้วยกันนะ พวกเราไปว่ายน้ำในทะเลสาบกัน!”

พอนางเข้ามาถูไถ ลูกมังกรสาวตัวอื่น ๆ ก็พากันล้อมเข้ามา

ใช้หัวถูเกล็ดของเขา

ส่งเสียงจ้อกแจ้กเชิญชวนเขาไปเล่นด้วยกัน จนล้อมเขาไว้เสียจนแทบไม่มีช่องให้ขยับ

เกล็ดทั่วร่างเหลยเจ๋อแทบจะตั้งชันขึ้นมา

เขาหดตัวถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

แล้วเขาจะทำอะไรได้ล่ะ?

จะโมโหใส่ลูกมังกรตัวจ้อยพวกนี้หรือ?

ไปหาเรื่องลูกมังกรกลุ่มหนึ่งที่ความคิดอ่านไม่ต่างจากเด็กเล็ก ๆ น่ะหรือ ช่างไร้ศักดิ์ศรีสิ้นดี

แต่จะให้เขาไปเล่นอัญมณีหรือว่ายน้ำกับพวกมันงั้นหรือ?

แค่เหลยเจ๋อนึกถึงภาพนั้นก็รู้สึกหน้ามืดแล้ว

ตอนที่ชาติที่แล้วเขาเขียนนิยายออนไลน์ สิ่งที่ชอบเขียนที่สุดคือให้ตัวเอกเริ่มต้นด้วยพลังไร้เทียมทาน ท่องไปทั่วทวีปอย่างอิสระเสรี

แต่เขาไม่เคยเขียนเลยว่า

ตัวเอกเผ่ามังกรสายไร้เทียมทานเริ่มต้นเรื่องด้วยการถูกลูกมังกรสาวกลุ่มหนึ่งไล่ตามต้อย ๆ อยู่ในโรงเรียนอนุบาลหุบเขามังกร แถมยังต้องเล่นพ่อแม่ลูกกับพวกนางด้วย!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป