ความรู้สึกขาดอากาศหายใจถาโถมเข้ามา ก่อนที่ทุกอย่างตรงหน้าจะมืดสนิท
เหลยเจ๋อเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์โนเนมที่โหมงานจนแทบไม่ได้นอนมานานหลายปี
เขารู้อยู่แล้วว่าร่างกายที่อดหลับอดนอนจนทรุดโทรมคงไปต่อได้อีกไม่นาน
แต่ไม่คิดเลยว่าความตายฉับพลันจะมาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัวถึงเพียงนี้
บนแป้นพิมพ์ยังมีคราบกาแฟที่ไม่ทันแห้งติดอยู่
ภาพสุดท้ายที่แวบผ่านเข้ามาในหัว คือราชันมังกรในตำนานผู้ท่องไปทั่วหล้าอย่างอิสระและเสรี ซึ่งเขาสร้างสรรค์ขึ้นจากปลายปากกา
ท้ายที่สุด เขาก็ไม่มีโอกาสเขียนมันจนจบเสียแล้ว...
จิตสำนึกของเขาดิ่งลงสู่ห้วงลึกอันไร้ที่สิ้นสุด
ลอยเคว้งอยู่ในความโกลาหล โดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด
กระทั่งวันหนึ่ง จิตสำนึกที่เลือนรางของเขากลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
“อืม... ที่นี่ที่ไหนกัน?”
ดวงตาเรียวยาวสีทองเข้มพลันเบิกขึ้น
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือความมืดมิดไร้ขอบเขต
แคบชะมัด!
นี่คือความคิดแรกหลังจากเขาได้สติคืนมา
เขาลองขยับร่างกายดู
แขนขาทั้งสี่รู้สึกเหมือนถูกพันธนาการไว้อย่างแน่นหนา
ร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยผนังโค้งเรียบลื่นชั้นหนึ่ง
เหลือพื้นที่ให้ขยับตัวเพียงน้อยนิด
แม้แต่จะเหยียดแขนขาก็ยังเป็นได้แค่ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ
“นี่ฉันถูกผนึกอยู่ในไข่จริง ๆ งั้นหรือ?”
ความคิดเหลวไหลเพิ่งผุดขึ้นมา เขายังไม่ทันได้คิดให้ถี่ถ้วน
กระแสความทรงจำมหาศาลก็พุ่งทะลักเข้าสู่สมองของเขา!
มันไม่ใช่ความทรงจำจากโลกมนุษย์หรือจากโลกที่เรียกว่าโลก
แต่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับดินแดนแห่งนี้ และความลับของทวีปที่มีชื่อว่าเมีย
เป็นมรดกสายเลือดของเผ่ามังกร
เกาะมังกรวายุ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่ามังกรซึ่งแยกตัวจากโลกภายนอกกลางทะเลลึกไร้สิ้นสุด
เผ่ามังกร คือเผ่าพันธุ์ระดับตำนาน!
ร่างกายแข็งแกร่งไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน พรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ก็โดดเด่นเหนือผู้ใดในยุคนี้!
เรื่องราวมหากาพย์ของทวีปแห่งนี้ก็คลี่คลายออกมาในความทรงจำเช่นกัน
สามจักรวรรดิมนุษย์แบ่งแยกดินแดนกันปกครอง
ศาสนจักรแห่งแสงสว่างและศาสนจักรแห่งความมืดต่างเป็นหุ่นเชิดของโลกเทพและโลกมาร คอยก่อคลื่นลมปั่นป่วนทั่วหล้า
เอลฟ์ คนแคระ และมนุษย์สัตว์ ต่างแบ่งเขตแดนปกครองของตน
เผ่าเทพและเผ่ามารจับจ้องดินแดนแห่งนี้อย่างละโมบ
ข้อมูลนับไม่ถ้วนไหลเวียนอยู่ในสมองของเขา
ความทรงจำในชาติก่อนของเหลยเจ๋อ มนุษย์ผู้หนึ่ง ผสานเข้ากับความทรงจำสืบทอดของเผ่ามังกรในร่างนี้
เขาข้ามภพมาแล้ว!
จากนักเขียนนิยายออนไลน์โนเนมที่ตายเพราะทำงานหนัก กลายเป็นไข่มังกรดำที่กำลังจะฟักบนเกาะมังกรวายุแห่งทวีปเมีย
เสียงเปี่ยมอำนาจและกึกก้องดังกระหึ่มขึ้นจากส่วนลึกในวิญญาณของเขา
“เหลยเจ๋อ เมฟิสโต มีโลดิเอ่อร์!”
“เผ่าของเราคือจ้าวแห่งท้องฟ้า ใช้อิสรภาพเป็นกระดูก ใช้พละกำลังเป็นปีก”
“ถือกำเนิดมาเพื่อทะยานข้ามฟ้าดิน ไร้ผู้ใดต้านทานได้!”
เหลยเจ๋อ เมฟิสโต มีโลดิเอ่อร์
เขาท่องชื่อนี้ซ้ำในใจ
แสงเจิดจ้าที่เรียกว่าการเกิดใหม่ลุกโชนขึ้นในดวงตาเรียวยาว
ชาติก่อนเขาเขียนเรื่องราวชีวิตแสนสะใจของตัวเอกมานับไม่ถ้วน
คราวนี้ เขาจะออกเดินทางไปทั่วหล้าด้วยตัวเอง และก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตมังกร!
แกรก แกรก—
เสียงแตกร้าวแผ่วเบาดังมาจากรอบด้าน
ภายในถ้ำด้านนอกไข่ มีเสียงต่าง ๆ ดังลอดเข้ามาในเปลือกไข่ไม่ขาดสาย
เสียงคำรามแหลมเล็กของมังกรตัวหนึ่งทำให้เปลือกไข่ที่เขาอยู่สั่นไหวเล็กน้อย
“โฮก!”
จากนั้นก็มีเสียงกร้วมกร้ามของการกัดกินเปลือกไข่ดังตามมา
พร้อมกับเสียงหญิงสาวที่อ่อนโยนอย่างไม่คาดคิด
“เจ้าตัวเล็ก! เงียบหน่อย!”
ดวงตาเรียวยาวของเหลยเจ๋อหรี่ลงเล็กน้อย
ข้างนอกมีลูกมังกรฟักออกมาแล้ว!
เขาไม่ลังเลอีกต่อไป
รวบรวมพละกำลังทั่วร่าง ก่อนเงยหัวขึ้นอย่างแรง
แล้วกระแทกหน้าผากเข้ากับผนังเปลือกไข่ที่ห่อหุ้มตัวเขาไว้เต็มแรง!
ตูม!
เปลือกไข่แตกร้าวเป็นใยแมงมุมจากแรงกระแทก!
เหลยเจ๋อมึนงงไปชั่วครู่ พอได้สติก็ออกแรงด้วยแขนขาทั้งสี่ กรงเล็บมังกรแรกเกิดตะกุยผนังด้านในของเปลือกไข่อย่างหนักหน่วง
พร้อมเสียงแตกร้าวถี่กระชั้นและกังวาน
เปลือกไข่ถูกเขาฉีกออกจากด้านในจนหมดสิ้น!
แสงสลัวส่องลอดเข้ามาตามรอยแตก ขับไล่ความมืดมิดตรงหน้า
เหลยเจ๋อสลัดหัว เศษเปลือกไข่ร่วงกราวจากตัว
จากนั้นจึงก้าวออกมาจากเปลือกไข่ที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ อย่างช้า ๆ
ร่างของเขาไม่ใหญ่โตนัก ยาวเพียงกว่าครึ่งเมตร
เกล็ดสีดำสนิทดุจหมึกปกคลุมทั่วร่าง สะท้อนประกายแวววาวราวโลหะ
ปีกเนื้อคู่เล็กแนบชิดอยู่ข้างลำตัว
เขามีเขามังกรสีดำคู่หนึ่งเพิ่งโผล่พ้นศีรษะ
ดวงตาเรียวยาวสีทองเข้มกวาดมองถ้ำตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง
นี่คือถ้ำใต้ดินขนาดมหึมา
หินงอกห้อยลงมาจากเพดานถ้ำ สูงต่ำไม่เท่ากัน ราวกับถูกรังสรรค์ขึ้นด้วยฝีมือเหนือธรรมชาติ
ใจกลางถ้ำมีกองหินรูปทรงกรวยตั้งอยู่
บนกองนั้นมีไข่มังกรหลายสิบฟองวางเรียงซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ทว่าตอนนี้ส่วนใหญ่ฟักออกไปหมดแล้ว
ลูกมังกรที่เพิ่งฟักออกมาสองสามตัวกำลังคลานกระย่องกระแย่งอยู่บนพื้น
ลูกมังกรทองตัวหนึ่งมีเกล็ดสีทองอร่ามทั้งตัว กำลังกอดเปลือกไข่ของตัวเองแล้วแทะอย่างเอร็ดอร่อย
เหลยเจ๋อเหลือบมองพวกมันเพียงครู่เดียว
จากนั้นก็ถูกสิ่งมีชีวิตมหึมาที่อยู่ในถ้ำทำให้ตะลึงงัน
มังกรตนหนึ่งมีขนาดใหญ่ยาวหลายร้อยเมตร
นางหมอบนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของถ้ำ
ร่างมหึมาของนางสร้างแรงกดดันและความตื่นตะลึงไร้ขอบเขต
เกล็ดรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดสีดำปกคลุมทั่วทั้งร่างอย่างแนบสนิท ราวกับเกราะเหล็กกล้า
เกล็ดแต่ละแผ่นมีขนาดใหญ่เท่าหินโม่
ประกายโลหะเย็นเยียบชวนสะพรึงวาบขึ้นท่ามกลางแสงสลัวในถ้ำ
เพียงวางเท้าลงบนพื้น หินแข็งก็ยุบลงเล็กน้อย
หางมังกรยาวหนาลากไปด้านหลังอย่างสบาย ๆ
แขนขาทั้งสี่แข็งแรงกำยำ มัดกล้ามเนื้อเป็นสันปรากฏเลือนรางใต้เกล็ด
ซุกซ่อนพลังมหาศาลที่สามารถฉีกกระชากทุกสิ่งให้เป็นชิ้น ๆ
ปีกเนื้อคู่ใหญ่พับเก็บอยู่บนแผ่นหลัง
เยื่อปีกปกคลุมด้วยเกล็ดถี่ละเอียด เพียงขยับพัดเบา ๆ ก็พัดพาลมกรรโชกออกมา
ทันใดนั้น
หัวของมังกรยักษ์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเหลยเจ๋อ
บนแก้มที่นูนเด่นมีปากมหึมาเรียงรายไปด้วยเขี้ยวคมกริบ
ทุกครั้งที่หายใจ ลมหายใจร้อนผ่าวจะพ่นออกมาจากปากและจมูกของนาง
ดวงตาสีทองเข้มคู่นั้นเหมือนกับของเหลยเจ๋อทุกประการ
เหลยเจ๋อยืนนิ่งอยู่กับที่
ร่างเล็กจ้อยของเขาดูเล็กกระจิดริดเมื่ออยู่ต่อหน้าสิ่งมีชีวิตมหึมาตนนี้
หากเป็นมนุษย์คนไหนมายืนเผชิญหน้ากับมังกรดำระดับตำนานเช่นนี้ ก็คงถูกแรงกดดันจากมังกรของนางบีบให้คุกเข่าลงกับพื้น
แต่เหลยเจ๋อไม่ได้เป็นเช่นนั้น
สายเลือดลึกลงไปในร่างของเขากำลังสะท้อนก้องตอบรับสายเลือดของมังกรตรงหน้าอย่างเลือนราง
นี่คือความรู้สึกใกล้ชิดทางสายเลือดระหว่างพวกเดียวกัน
นางคือมังกรโบราณระดับกึ่งเทพ
เป็นมังกรผู้พิทักษ์เผ่าพันธุ์บนเกาะมังกรวายุ
และยังเป็นผู้อาวุโสผู้รับหน้าที่ฟักไข่และปกป้องลูกมังกรแรกเกิดทุกตัว
สิ่งมีชีวิตมหึมาค่อย ๆ ก้มตัวลง
นางโน้มศีรษะขนาดใหญ่เข้ามาใกล้เหลยเจ๋ออย่างระมัดระวัง
นางอ้าปาก แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับแตกต่างจากรูปลักษณ์ดุดันน่าสะพรึงกลัวอย่างสิ้นเชิง
น้ำเสียงอ่อนโยนราวกับพี่สาวข้างบ้าน
“ไม่ต้องกลัวนะ เจ้าตัวเล็ก”
นางมองเหลยเจ๋อและสัมผัสได้ถึงสายเลือดมังกรดำแท้บริสุทธิ์ที่เข้มข้นในตัวเขา
ในดวงตาสีทองเข้มเปี่ยมไปด้วยความยินดีและอ่อนโยน
นางปกป้องและฟักลูกมังกรมามากมาย แต่ไม่เคยพบใครที่มีสายเลือดบริสุทธิ์น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน
“หรือว่าสายเลือดจะหวนคืนสู่บรรพบุรุษ?”
นางอดคิดเช่นนี้ไม่ได้
เพิ่งฟักออกมาแท้ ๆ ก็สามารถเผชิญหน้าแรงกดดันจากมังกรของนางได้แล้ว ลูกมังกรธรรมดาทั่วไปไม่มีทางทำได้
นางค่อย ๆ ยื่นขาหน้าข้างหนึ่งออกมา
แล้วแตะศีรษะเล็ก ๆ ของเหลยเจ๋อเบา ๆ
ท่าทางอ่อนโยนราวกับกำลังสัมผัสสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง
เหลยเจ๋อเงยหน้าขึ้น
เขามองสบสายตาอ่อนโยนของสิ่งมีชีวิตมหึมาตรงหน้า ในดวงตาเรียวยาวไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความรู้สึกใกล้ชิด
วินาทีถัดมา
เสียงภาษามังกรทุ้มต่ำและอ่อนโยนก็ดังขึ้นช้า ๆ ภายในถ้ำใหญ่
ถ้อยคำนั้นชัดเจนกังวานอยู่ในหูของเหลยเจ๋อ
“เจ้าตัวเล็ก ยินดีต้อนรับสู่เกาะมังกร”