ปลายนิ้วของซิงซิงไล้ไปตามแนวไหล่ตึงเกร็งของจิ่งเยว่อย่างไม่ใส่ใจ น้ำเสียงเรียบเฉย แต่กลับทำให้คนฟังสัมผัสได้ถึงแววหยอกเย้าอย่างบอกไม่ถูก “ยังจะแกล้งทำเป็นหลับอีกเหรอ?”
สองคำที่พูดออกมาอย่างแผ่วเบา กลับทำให้จิ่งเยว่ทั้งตัวแข็งทื่อ แม้แต่ลมหายใจยังเผลอกลั้นไว้
เขาหลับตาอยู่ก็ยังสัมผัสได้ถึงสายตาร้อนแรงสายนั้น
ซิงซิงสัมผัสได้เองว่าคนในอ้อมแขนยิ่งตึงเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ มุมมองนี้ทำให้เธอเห็นได้เพียงขนตาของจิ่งเยว่ที่สั่นระริกเล็กน้อย
อืม... อยากจะก้มลงไปมองสีหน้าของเขาอย่างใกล้ชิดจริงๆ ยังไงก็ต้องสวยหล่อมากแน่ๆ!
คิดแบบนี้ ซิงซิงก็ทำแบบนั้นเลย
ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองค่อยๆ ถ่างเข้าใกล้
จิ่งเยว่ที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ กำหมัดแน่น ใบหูแดงก่ำขึ้นเป็นสีชมพู—
ผู้หญิงคนนี้จะจูบเขางั้นเหรอ?
ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าวันนี้มีโอกาสสูงมากที่ต้องยอมสละเรือนร่างเพื่อแลกของบางอย่าง แต่เขายังไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือเลยสักอย่าง แถมยังเป็นการเจอหน้ากันครั้งแรก แล้วตัวเองก็ยังแกล้งทำเป็น“สลบ”อยู่ ผู้หญิงคนนี้จะร้อนตัวเกินไปหน่อยไหม? ไม่รู้จักอายเอาเสียเลย!
คราวนี้ จิ่งเยว่แกล้งทำเป็นหลับไม่ไหวแล้วจริงๆ
เขากระพริบตาปรือขึ้นมาทันที ดวงตาสีอำพันที่ยังคงแฝงไว้ซึ่งความระแวงและความเขินอายที่ยังไม่จางหาย ปะทะเข้ากับแววตาเรียบเฉยสงบนิ่งของซิงซิง ทำเอาจังหวะหัวใจของเขาวูบวาบไปหมด
ด้วยความเขินอาย เขาเหมือนจะเผยธาตุแท้ออกมาบางส่วน ผละจากมือของซิงซิงอย่างแรง ถอยหลังสองก้าว หลังพิงกับกรอบรถเย็นเฉียบ สีหน้าแดงสลับขาว “เธอแกล้งฉันเล่นเหรอ?”
“เปล่า” ซิงซิงส่ายหน้า จากนั้นจึงยืดตัวขึ้น ใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ ยื่นมือขวาออกมาอย่างจริงจัง “ฉันชื่อซิงซิง อยากเป็นเพื่อนกับคุณ”
จิ่งเยว่ได้ยินแล้วก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง ที่แท้เธอก็คือ“บิ๊กด๋าว”ซิงซิงที่ถูกประกาศข่าวอยู่บ่อยๆ ช่วงสองวันมานี้!