007 สแกนสถานะเสร็จแล้ว ก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงออกมาจากข้อมูล
หัวใจข้อมูลของมันแทบจะหยุดเต้น
มันมองไปที่หลินเนี่ยหราน ผู้ซึ่งมีรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า สีหน้า อ่อนโยน พูดจาเบาๆ นุ่มนวล จินตนาการไม่ออกเลยว่าเขาจะเป็นผู้ป่วยหนักขนาดนี้! ระบบของมันพังหรือเปล่า?
ต้องพังแน่ๆ! เดี๋ยวส่งกลับโรงงานซ่อมดีกว่า! ไม่งั้นทำไมมันถึงรู้สึกร่างกายข้อมูลของตัวเองร้อนผ่าวได้ล่ะ?
หลินเนี่ยหรานไม่รู้สึกแปลกใจอะไร ในโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งผิดปกติ ผู้คนที่มีอาการทางจิตมีมากมาย เดินไปบนถนนก็เจอเป็นพรวน เขาแค่มีโรคเยอะหน่อย และยังไม่ตายเท่านั้นเอง
ถึงตอนนี้เขาถึงจะยืนยันได้ว่าระบบนี้ไม่ใช่บุคลิกใหม่ที่เขากลับมาแยกออกมาอีก เป็นระบบจริงๆ
ดูเหมือนจะได้เจอเรื่องบังเอิญที่พิเศษสุดๆ เข้าให้แล้วสินะ
ถึงแม้ 007 จะจมอยู่ในความสงสัยอย่างสุดซึ้ง แต่ฟังก์ชันของระบบก็ยังทำงานต่อไป
[กำลังจับคู่ระบบพลังเทพ...]
หลินเนี่ยหรานมองดูชื่อพลังเทพต่างๆ บนอินเทอร์เฟซสีขาวบริสุทธิ์ที่กระพริบไม่หยุด แต่ละอันดูเหมือนจะทรงพลังมากๆ
สุดท้าย หน้าจอระบบก็หยุดนิ่งอยู่ที่การ์ดสีดำสนิทใบหนึ่ง
[จับคู่สำเร็จ! ระบบม้าเกราะถูกผูกพันแล้ว!]
เสียงระบบเพิ่งดังขึ้น อินเทอร์เฟซสีขาวใสก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง สีขาวถูกกลืนกินด้วยสีดำสนิทเหมือนหมึก รวมตัวกันเป็นวังวนหมุนวนกลืนกินไม่หยุดเหมือนหลุมดำที่ใจกลางอินเทอร์เฟซ
หลินเนี่ยหรานอยากรู้อยากเห็น ยื่นมือไปสัมผัสอินเทอร์เฟซ แต่ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วของเขาจะแตะถึงหลุมดำนั้น ก็รู้สึกได้ถึงแรงดูดอันรุนแรงที่ปลายนิ้ว ต่อหน้าต่อตามืดลง เขารีบหดนิ้วกลับ หลุมดำตรงหน้านี้เหมือนกำลังดูดวิญญาณของเขาอยู่
เจ้ากลม 007 ตอนนี้บนร่างสีขาวก็มีลวดลายสีดำเพิ่มขึ้นมา เหมือนแมวอิเล็กทรอนิกส์ขาวดำ มันพุ่งวู้ดมาที่หน้าหลินเนี่ยหราน กั้นนิ้วที่ยังอยากจะลองสัมผัสอีกครั้งของเขาไว้
[โฮสต์ นี่คือระบบม้าเกราะของคุณ คุณสามารถใช้เหรียญกาชาปองสุ่มได้การ์ด ไอเทม ที่มีตัวตนและความสามารถต่างกัน การแสดงบทบาทม้าเกราะของคุณจะสามารถได้รับค่าการแสดงและชื่อเสียง]
หลินเนี่ยหรานรับได้กับทุกอย่างนี้: "สุ่มการ์ด? การ์ดที่สุ่มออกมาฉันต้องแสดงเองทุกใบเหรอ? แต่ละครั้งแสดงได้แค่การ์ดตัวตนเดียว?"
[ไม่ใช่ครับ ขอเพียงคุณแบ่งพลังจิตส่วนหนึ่งละลายเข้าไปในการ์ด ก็สามารถควบคุมการ์ดใบนี้ได้ นี่คือความสามารถของคุณในฐานะโฮสต์ ไม่ว่าการ์ดตัวตนไหน การ์ดความสามารถไหน ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของคุณ พวกมันจะไม่มีวันทรยศ ไม่มีวันขัดคำสั่งคุณ]
[การ์ดเหล่านี้ก็คือตัวคุณเอง คุณสามารถมีผู้ช่วยที่น่าเชื่อถือได้นับไม่ถ้วน ที่จะไม่มีวันทรยศคุณได้]
หลินเนี่ยหรานเบิกตากลมโต สบตากับชายหนุ่มสวมหน้ากากที่สีหน้าบูดบึ้งอยู่ข้างๆ ใบหน้าเผยความดีใจ
ของสิ่งนี้...ดูเหมือนจะเหมาะกับเขามาก!
ชายหนุ่มสวมหน้ากากหรี่ตาลง สายตาเย็นเยียบกราดผ่าน 007 ไป ทำให้ 007 รู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ในตอนนี้ ในหัวของหลินเนี่ยหรานแตกตื่นกันใหญ่แล้ว
"โอ้ นี่มันความสามารถที่ยิ่งใหญ่จริงๆ! ไม่รู้ว่าฉันจะมีโอกาสได้ลองสัมผัสสักครั้งไหมนะ?"
"ของแบบนี้จะเป็นสิ่งผิดปกติแบบใหม่ที่แปลกประหลาดหรือเปล่านะ? อยากจะวิจัยดูจังเลย"
"ฟังดูน่าสนใจนะ รู้สึกเหมือนจะได้ทำอะไรหลายๆ อย่างที่เสี่ยวหรานไม่ยอมให้ทำได้เลยล่ะ!"
"เฮ้ๆ พวกผู้ใหญ่ทั้งหลาย ช่วยยอมให้ฉันเด็กน้อยที่ไม่มีกำลังจะต่อสู้ด้วยสักคนเถอะ ฉันก็อยากจะออกไปดูโลกกว้างๆบ้างเหมือนกัน"
"ไปให้พ้น! คราวที่แล้วแกเพิ่งฉีกหัวฉันออกเป็นสองซีกเลยนะ"
เสียงในหัวไม่ค่อยจะเงียบเท่าไหร่ แต่หลินเนี่ยหรานชำนาญที่จะเพิกเฉยต่อเสียงเหล่านี้แล้ว เขาถาม 007 ว่า "ฉันจะสุ่มยังไง?"
[ใช้ชื่อเสียง]
"จะหามาได้ยังไง?"
[โดยการแสดงบทบาทม้าเกราะของคุณ ได้รับอารมณ์เชิงบวก ยิ่งมีคนรู้จักม้าเกราะของคุณมากเท่าไหร่ ชื่อเสียงก็ยิ่งสูงขึ้น]
[แต่มือใหม่มักจะได้รับสิทธิพิเศษเสมอ ผมขอให้คุณสุ่มสิบครั้งฟรีไปแล้ว อยากลองไหมล่ะ?]
007 พูดพลาง ก็ขยับตัวออกจากตำแหน่งที่บังหลุมดำไว้ ในใต้หลุมดำนั้นมีแสงสีทองวาบขึ้น ปรากฏตัวอักษรเล็กๆ แถวหนึ่ง
[ชื่อเสียง: 10000 (สุ่มสิบครั้ง)]
สุ่มหนึ่งครั้งใช้ชื่อเสียง 1000 10000 พอดีสำหรับสุ่มสิบครั้ง
หลินเนี่ยหรานไม่ลังเลแม้แต่น้อย กดลงไปที่ใจกลางหลุมดำ พึมพำในใจว่าสุ่มสิบครั้ง
ทันใดนั้น ก็มีเสียงก้องกังวานทุ้มต่ำดังออกมาจากหลุมดำ ยอดคงเหลือชื่อเสียงกลายเป็นศูนย์ในทันที ไอเทมหนึ่งชิ้นแล้วหนึ่งชิ้นเล่าถูกพ่นออกมาจากหลุมดำ
[สุ่มสำเร็จ!]
จ้องมองการ์ดสีดำสนิทใบนั้น เขาเบิกตากว้าง
...
"เท่าไหร่? นายว่าเท่าไหร่?" ชายในชุดเปื้อนเลือดชี้ไปที่มีดฟันปลาที่ถืออยู่ในมือ กระโดดดื้อๆ "มีดกระบอกนี้ 10 หมื่น? มันไม่ได้มีความสามารถในการทำร้ายสิ่งผิดปกติเลยด้วยซ้ำ นายชัดๆ ว่าไปปล้นเอามาก็ได้ ทำไมต้องเปิดร้านขายของด้วย!"
หลินเนี่ยหรานขยี้ตาอย่างเกียจคร้าน แล้วเหลือบมองชายหนุ่มสวมหน้ากากที่กำลังกระสับกระส่ายอยู่ด้านหลังชายคนนั้น ชายหนุ่มสวมหน้ากากได้แต่เสียดายที่ต้องวางมีดสั้นในมือลง
หลังจากห้ามปรามคนบ้าคนนั้นแล้ว เขาก็ยิ้มๆ แล้วปรบมือพูดว่า "ไอเดียดีนี่ แต่ขออย่าเข้าใจผิดนะ เมื่อกี้นายล้อเล่นกับฉัน ฉันก็เลยล้อเล่นกับนายกลับบ้าง"
ชายคนนั้นคิดไปถึงตอนที่ตัวเองเสนอราคา 100 บาทเมื่อกี้ ก็ยิ้มอย่างรู้สึกผิด รู้สึกแปลกๆ ว่าหลังคอเย็นวาบ หันกลับไปมอง ก็ไม่เห็นอะไร
เขาคิดอยู่นาน กัดฟันพูดว่า "ราคาจริงใจ ห้าหมื่น!"
หลินเนี่ยหรานตบมือลางๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้โยก หยิบเครื่องรูดบัตรออกมา การเคลื่อนไหวลื่นไหลราวกับสายน้ำ: "ตกลง!"
ชายคนนั้นตกใจ: แย่ล่ะ ขายถูกไปอีก!
ขายอาวุธได้อย่างมีความสุข หลินเนี่ยหรานก็เอนตัวลงนอนต่ออย่างสงบสุข สบายใจสุดๆ
ระบบ 007 ไม่เคยเห็นโฮสต์ที่ขี้เกียจขนาดนี้มาก่อน!
มันเพิ่งกลับมาจากโฮสต์คนอื่นๆ ก็เห็นหลินเนี่ยหรานนอนฟังเพลงงีบหลับอยู่ตรงนั้น นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกผุๆ ที่โยกไปโยกมา
เก้าอี้โยกนี่เคยช่วยชีวิตเขาไว้หรือไงกัน!
[โฮสต์ ภารกิจของคุณไม่คิดจะขยับหน่อยเหรอ?]
หลินเนี่ยหรานลืมตาขึ้นก็เห็นเจ้ากลมขาวดำบินว่อนอยู่ตรงหน้า เขาเอื้อมมือไปหยิบกระดาษหนึ่งกองจากใต้โต๊ะ แล้วหยิบปากกาที่มีเชือกผูกจากลิ้นชักด้านข้าง: "ฉันไม่ได้กำลังคิดอยู่หรือไง?"
ภารกิจแรกที่ 007 ให้เขาเมื่อวานคือ: หาชื่อเสียง 1000 แต้ม
ตามคำอธิบายของ 007 ชื่อเสียงมีความสำคัญต่างกันในแต่ละบุคคล เช่น ถ้าคนที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงอยู่แล้วรู้จักเขา ได้เห็นเขา จะให้ชื่อเสียงมากกว่าคนธรรมดา
ถ้าให้คนเหล่านี้เกิดอารมณ์เชิงบวกกับม้าเกราะของเขา เช่น "ความชื่นชม" "ความชื่นชอบ" ชื่อเสียงก็จะยิ่งสูงขึ้น
ตามที่เขาคาดการณ์ไว้ ชื่อเสียง 1000 แต้ม คงต้องมีคนธรรมดาราวๆ 1000 คนที่รู้จักม้าเกราะของเขาและจดจำเขาได้
007 งง: [ภารกิจนี้ง่ายมาก ขอเพียงท่านเปิดม้าเกราะออกไปเดินเล่นสักสองสามรอบก็พอแล้ว ด้วยความสามารถและหน้าตาของม้าเกราะในระบบ ทำได้ง่ายมาก]
หลินเนี่ยหราน "เชอะ" ออกมาอย่างขบขัน พูดกับเจ้ากลมๆ นั้นว่า "แล้วยังไงต่อ? ภารกิจช่วงต่อไปจะทำยังไง? นายไม่ได้บอกว่าฉันต้องช่วยโลกเหรอ? แค่ชื่อเสียงที่สุ่มได้เท่านี้จะช่วยโลกได้เหรอ?"
007 เห็นโฮสต์วางแผนแบบนี้ ก็ไม่ได้พูดว่าภารกิจนี้ส่วนใหญ่ให้มือใหม่ใช้เพื่อฝึกควบคุมม้าเกราะ
[โฮสต์ตั้งใจจะเข้าไปยุ่งกับตัวเอกโดยตรงเลยเหรอ?]
ตั้งแต่เซ็นสัญญา หลินเนี่ยหรานก็เข้าใจแล้วว่าระบบที่เรียกว่า "ช่วยโลก" นั้นเป็นยังไง
โลกของเขา เมื่อสิบปีก่อน ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่