เซียวซู่ซวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง:
"วันเข้าเรียนที่สถาบัน ฉันเพิ่งถามนายเรื่องกล่องสมบัติซ่อนเร้นบนยอดเขากัดกระดูก"
"สองวันต่อมา ที่นั่นก็ระเบิด"
"คนที่ทำเรื่องไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้ได้ ทั้งเมืองหยุนฉีนอกจากนายแล้ว ฉันคิดไม่ออกว่าจะเป็นใครอีก"
หยู๋เย่ตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา
"รุ่นพี่เซียวรู้ใจผมที่สุดเลยจริงๆ"
"ขอบคุณรุ่นพี่ที่รับประกันให้ผม"
ข่าวการระเบิดที่ยอดเขากัดกร่อน วันสองวันมานี้ลือกันสนั่นเมือง
ตามซอยตามถนน ผู้คนต่างพากันพูดถึงความน่ากลัวของจอมมารหุบเหวลึก
บางคนบอกว่าสัตว์ประหลาดตัวนั้นวิวัฒนาการจนถึงขั้นไร้ผู้ใดต่อกร
บางคนบอกว่าเมืองหยุนฉีคงต้องกลายเป็นเขตที่ถูกยึดครองแห่งต่อไป
ถึงกับบางคนเริ่มเก็บข้าวของเตรียมอพยพหนีออกจากเมืองแล้ว
ไม่มีใครจะโยงเรื่องการระเบิดครั้งยิ่งใหญ่ที่สะเทือนฟ้าดินนี้
เข้ากับนักสู้ธรรมดาเลเวลสิบแปด ไร้เบื้องหลัง เพิ่งมาใหม่คนหนึ่งได้
ยกเว้นเธอคนเดียว
เซียวซู่ซวี่ติดตามเรื่องนี้ตลอดทั้งเหตุการณ์
เธอรู้ดีกว่าคนอื่นใดว่า
ในเมืองหยุนฉี ต่อให้เป็นพลังต่อสู้ระดับท็อปอย่างเลเวลสามสิบเก้า
ก็ไม่มีใครสามารถใช้สกิลของตัวเองสร้างความเสียหายระดับนั้นได้
แต่ในหัวของเธอ กลับมีชื่อหนึ่งผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว——
หยู๋เย่
ไอ้หนุ่มคนนี้อีกแล้วหรือ ที่แสดงพรสวรรค์ที่เหลือเชื่อจนยากจะเชื่อออกมาอีกครั้ง?
เซียวซู่ซวี่นึกถึงเรื่องที่หมู่บ้านมือใหม่
แหกข้อจำกัดบังคับพล็อต ฆ่าลิงยักษ์กะโหลกแตกข้ามเลเวล อยู่คนเดียวล้างสถิติดันเจี้ยนมือใหม่……
ครั้งนั้น หลายคนคิดว่าเขาแค่โชคดี
แต่ตอนนี้ล่ะ?
เพื่อฆ่าราชากระดูก
เพื่อหยุดยั้งการรุกรานของหุบเหวลึกกลืนกิน
เขากลับระเบิดเทือกเขากัดกระดูกไปครึ่งลูกได้ยังไง