นางยืนอยู่ใกล้มาก
ใกล้จนหยู๋เย่สามารถมองเห็นดวงตาที่เย็นชาใต้ขนตาของนางได้อย่างชัดเจน
แสงอาทิตย์ส่องเฉียงมาจากด้านหลังของนาง
ตกลงบนใบหน้าของหยู๋เย่พอดี
ทำให้ใบหน้าที่ไร้ที่ติของเขาถูกวาดโครงชัดเจนยิ่งขึ้น
เหวินเยว่ขมวดคิ้ว
นางเกลียดผู้ชายหน้าตาดีที่สุด
"คนหน้าตาดี โกหกก็ดูน่าเชื่อถือเป็นพิเศษ"
นางคิดในใจอย่างเย็นชา
ใบหน้าแบบนี้ เกิดมาพร้อมกับความลวงตาโดยธรรมชาติ
ยิ่งหน้าตาดี ก็ยิ่งทำให้คนแยกไม่ออกว่าประโยคไหนจริงประโยคไหนเท็จ
อีกอย่าง นางไม่ได้ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหยู๋เย่เลย
ศักยภาพไม่ใช่ดีที่สุด แต่เป็นคนที่ชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในบรรดานักศึกษาใหม่
ถึงกับ solo ทลายสถิติดันเจี้ยนหมู่บ้านมือใหม่—
สถิติที่เมื่อก่อนนางกับเซียวซู่ซวี่ร่วมกันสร้างไว้
เด่นเกินไป
ในหัวของเหวินเยว่ได้วาดภาพ"โปรไฟล์คนร้าย"ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว:
อายุน้อย เอาต์พุตแรง มีฝีมือไม่ธรรมดา ชอบโชว์ตัวเอง มีศักยภาพแฝงที่จะก่อความเสียหายขนาดใหญ่ได้
"แกก็คือตำนานรุ่นแรกคนนั้นน่ะเหรอ?"
หยู๋เย่ถูกเหวินเยว่จ้องเขม็งอยู่นาน
"ยังไงล่ะ"
เขายกคิ้วขึ้น มุมปากโค้งเป็นรอยยิ้ม
"พี่ก็เป็นตำนานใช่ไหม?"
เหวินเยว่: "..."
พูดไม่ออก
"ฉันไม่ได้ชื่นชมแก แต่ฉันสงสัยแก"
"สงสัยฉัน?" สายตาหยู๋เย่ดูบริสุทธิ์ "ทำไมล่ะ?"
เหวินเยว่จ้องมองเขา สายตาแหลมคมดั่งคมมีด: