[ยินดีด้วย ได้รับ: เศษศิลาฟื้นคืนชีพ]
[เอฟเฟกต์พาสซีฟ:
หลังตายจะฟื้นคืนชีพโดยอัตโนมัติ
เมื่อฟื้นคืนชีพจะเหลือพลังชีวิต 1 หน่วย
และเข้าสู่สถานะ “อมตะสัมบูรณ์” เป็นเวลา 5 วินาที
ป้องกันความเสียหายและสถานะควบคุมทุกชนิด]
[คูลดาวน์: กระตุ้นได้หนึ่งครั้งทุกเจ็ดวัน]
หยู๋เย่จ้องมองเศษศิลาฟื้นคืนชีพในมือ
เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ไม่เลวเลย
ถึงจะไม่ใช่ชิ้นสมบูรณ์
แต่เอฟเฟกต์นี้ก็ทรงพลังเกินคาดแล้ว!
เครื่องรางรอดตายที่ใช้ได้หนึ่งครั้งทุกเจ็ดวัน
ในยามคับขัน นี่แหละคือทุนสำหรับพลิกสถานการณ์!
ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งสติ
เยว่หลีก็ก้าวเข้ามาอีกก้าวอย่างกะทันหัน
หล่อนมองซ้ายมองขวา
เมื่อแน่ใจว่ารอบข้างไม่มีใครแล้ว
จึงเขย่งปลายเท้า
แล้วจุมพิตแก้มของหยู๋เย่หนึ่งที
“จุ๊บ”
ใบหน้าของเยว่หลีแดงก่ำในทันที
ไม่กล้ามองหยู๋เย่อีก
หันหลังวิ่งหนีไป
เส้นผมยาวพลิ้ววาดเส้นโค้งอย่างลนลานกลางอากาศ
ก่อนจะพุ่งเข้าไปในประตูมิติแสงจันทร์
แสงสว่างวาบขึ้น
แล้วค่อย ๆ เลือนหายไป
เหลือเพียงหยู๋เย่ยืนอยู่ตรงนั้นคนเดียว
มือกุมแก้มที่เพิ่งถูกจุมพิตไว้:
“……นี่ก็นับเป็นรางวัลด้วยเหรอ”
ในเวลาเดียวกัน
ด้านนอกดันเจี้ยนสุ่ม
หน้าทางออกดันเจี้ยนสุ่มของเมืองหยุนฉี
ม่านแสงโปร่งแสงผืนนั้นฉายภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ออกมาอย่างครบถ้วน
ทุกคนเห็นกันหมดแล้ว
คนหลายร้อยหลายพันคน
ในชั่วขณะนี้กลับเงียบงันอย่างน่าประหลาด
จากนั้น
เสียงอุทานต่ำ ๆ ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งบริเวณ:
“อู้ว—!”
เสียงนั้นเต็มไปด้วยความตกใจ ความอิจฉา และความอยากรู้อยากเห็น
ด้านหลังแนวป้องกัน
เซียวซู่ซวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย