ภายในสนามฝึก
นักเรียนกลุ่มหนึ่งที่ฝึกกันมาครึ่งค่อนวันแต่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก
จู่ ๆ ก็เข้าใจเคล็ดลับของสกิลขึ้นมา
นักเรียนหญิงคนหนึ่งจ้องผลึกน้ำแข็งที่ก่อตัวขึ้นกลางฝ่ามือตัวเองอย่างเหม่อลอย
น้ำตาพลันไหลพรากลงมา
“ฉันเข้าใจแล้ว……ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว……”
ภายในห้องสมุด
นักเรียนธรรมดาหลายคนที่ก่อนหน้านี้ระดับหรือค่าสถานะไม่ถึงเกณฑ์
จึงไม่สามารถดูสกิลระดับสูงได้
กลับพบว่าข้อห้ามเปิดให้พวกเขาเข้าไปได้แล้ว
ทุกคนดีใจสุดขีด
รีบพลิกอ่านและคัดลอกกันอย่างบ้าคลั่ง
“ตั้งแต่วันนี้ ใครกล้าพูดให้ร้ายรุ่นพี่หยู๋เย่อีก ฉันจะเป็นคนแรกที่สู้ตายกับมัน!”
“พี่หยู๋! เทพตลอดกาล!”
ส่วนลึกของสถาบันศึกษา
เหล่าอาจารย์ผู้ทรงอำนาจน่าเกรงขามในยามปกติก็นั่งไม่ติดเช่นกัน
ต่างพากันเดินออกจากห้องทำงานแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า
“เด็กคนนี้……มีโชควาสนาอันยิ่งใหญ่จริง ๆ”
ชายชราผมขาวคนหนึ่งลูบเคราพลางถอนหายใจยาว
“ใช้กำลังของตัวคนเดียว นำพาพรมาให้คนทั้งเมือง”
【ปฏิบัติการรุกรานหุบเหวลึกของเผ่ารัตติกาลได้รับ “พรอันยิ่งใหญ่” เป็นเวลาหกเดือน!
ผลของดีบัฟ:
ค่าสถานะทั้งหมดของหน่วยหุบเหวลึกเผ่ารัตติกาลลดลง 20%
ความเร็วในการก่อเกิดรอยแยกมิติลดลง 60%】
รอยแยกมิติหลายแห่งที่กำลังฉีกขาดอย่างช้า ๆ อยู่นอกกำแพงเมือง
จู่ ๆ ความเร็วในการขยายตัวก็ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกดเอาไว้
ภายในค่ายหุบเหวลึกที่ซ่อนอยู่ด้านใน
มอนสเตอร์ระดับยอดหลายตัวที่กำลังเตรียมรวมพลสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
ร่างกายกำยำที่เคยใหญ่โตของพวกมันหดเล็กลงไปทั้งวง
พละกำลัง ความเร็ว และพลังป้องกัน
ล้วนลดลงไปหนึ่งระดับ
มอนสเตอร์ผู้นำตัวหนึ่งพยายามคำรามเพื่อรักษาขวัญกำลังใจของกองทัพ
แต่คำรามไปได้ครึ่งทาง เสียงก็แหบพร่า
ฟังดูเหมือนสูบลมจากถุงลมที่รั่วไม่มีผิด
“บัดซบ……มนุษย์บัดซบ!”