ใช้ไอเทมได้ไม่จำกัด ข้าใช้ม้วนสกิลแทนการโจมตีปกติ

ตอนที่ 96 นายรู้ได้ยังไงว่าฉันบาดเจ็บตรงไหน

7 นาที· 1.6K คำ

ในกระเป๋ายังมีของเพิ่มมาอีกชิ้นหนึ่ง——

【ม้วนสกิลเงาจันทร์พรางวิญญาณ ×2】

“โห ส่งวิชามาให้จริง ๆ ด้วยเหรอ?”

หยู๋เย่เลิกคิ้ว

“หญิงศักดิ์สิทธิ์นี่ใส่ใจดีจริง ถึงกับเตรียมม้วนคาถาไว้ให้ด้วย”

เขากดเปิดดูสกิลอย่างละเอียด

【เงาจันทร์พรางวิญญาณ】

ระดับ: สกิลพาสซีฟ/แอคทีฟหายากระดับ 30

เอฟเฟกต์: เมื่อใช้งาน ร่างกายจะกลายเป็นเงาแสงจันทร์สีเงินขาวโปร่งแสง คงอยู่ 0.5 วินาที

ในช่วงนี้ ความเสียหายทางกายภาพ รวมถึงการควบคุมประเภทกักขังและจับตัว จะทะลุผ่านร่างไปโดยสิ้นเชิง ไม่อาจโจมตีโดนได้

ข้อจำกัด: หลังสิ้นสุดสภาพเลือนราง ร่างกายต้องใช้เวลา 2 วินาทีจึงจะกลับมาเป็นรูปเป็นร่าง

ระหว่างที่ร่างกายกลับมาเป็นรูปเป็นร่าง จะโจมตีไม่ได้ ทำได้เพียงเคลื่อนที่

หยู๋เย่ลองทดสอบดูเล็กน้อย

เขาเพียงคิดในใจ

ทั้งร่างก็ “ฟุ่บ” กลายเป็นเงาโปร่งแสงสีเงินขาว

ก้อนหินก้อนหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาหาเขา

ทะลุผ่านอกของเขาไปโดยตรง

ไม่มีแรงต้านแม้แต่น้อย

ราวกับว่าเขาเป็นเพียงลำแสงจันทร์สายหนึ่ง

“ต้านทานความเสียหายทางกายภาพได้ชั่วขณะ

แถมยังป้องกันการควบคุมที่จับตัวไม่ได้อีก

เป็นสกิลเทพเอาชีวิตรอดชัด ๆ”

เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ติดคูลดาวน์แข็งสองวินาที

ใช้ต่อเนื่องไม่ได้

แถมตอนเป็นเงาได้แต่หนี สวนกลับไม่ได้”

โดยรวมแล้ว นับเป็นสกิลป้องกันชั้นยอด

เก็บสกิลเข้าที่เรียบร้อย

หยู๋เย่เริ่มทบทวนความผิดพลาดจากเหตุการณ์เมื่อครู่

“ยาเพิ่มพลังค่าความผูกพันนี่…ไม่น่าเชื่อถือเอาเสียเลย”

“ข้อแรก เอฟเฟกต์มีเวลาจำกัด

หมดเวลาแล้วก็กลับเป็นเหมือนเดิม เท่ากับเสียแรงเปล่า”

“ข้อสอง เผลอใช้แรงเกินไปได้ง่าย

เป้าหมายจะกลายเป็นคนเพี้ยน ๆ ท่าทางชั่วร้าย ควบคุมไม่ได้เลย”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป