“พี่สาว ผมอยากแลกผ้าฝ้ายสักผืน จะเอาไปตัดชุดให้น้องสาว” ต้าโกว่วมองซางอวี่ด้วยแววตาเป็นประกาย
ซางอวี่ยิ้มออกมา “ต้าโกว่วนี่เป็นพี่ชายที่ดีจริง ๆ เลย เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้ เธอเข้ามานั่งรอในบ้านก่อนสิ”
“ผมไม่เข้าไปหรอกครับพี่ ตัวผมสกปรก” ต้าโกว่วรีบโบกมือ
ซางอวี่เห็นต้าโกว่วยืนกรานไม่ยอมเข้าไป จึงตามใจ “งั้นรอพี่สักครู่”
“ครับพี่ ไม่ต้องรีบ” ต้าโกว่วถอนหายใจอย่างโล่งอก เขารู้ดีว่าตัวเองเปื้อนดินเปรอะหญ้าขนาดไหน สกปรกจนเข้าไปรบกวนพี่ไม่ได้เด็ดขาด
ซางอวี่ยกกระบุงหลังของต้าโกว่วเข้ามาแล้วเทเห็ดลงในกระด้ง
“เห็ดตั้งมากมาย ได้มาจากไหนน่ะ” เจียงหว่านเยวี่ยถามด้วยความสงสัย
“ต้าโกว่วหามาให้”
“ฉันจัดการเอง” เจียงหว่านเยวี่ยรับกระด้งไป “เห็ดทำความสะอาดมาเรียบร้อยขนาดนี้ ตากได้เลย”
“อืม ต้าโกว่วทำอะไรละเอียดรอบคอบ พ่อกับแม่เขาก็ช่วยด้วย” ซางอวี่บอก “พี่ไปหาผ้าฝ้ายมาให้เขาก่อน”
“จ้ะ”
ซางอวี่หยิบผ้าฝ้ายผืนหนึ่ง มากพอตัดชุดให้เด็กแรกเกิดได้สองชุด แล้วหากระดาษน้ำมันมาห่อ วางใส่ลงในกระบุงหลังของต้าโกว่ว
เสิ่นจื้อหนานมองซางอวี่วุ่นวาย
ซางอวี่หันกลับมา ก็พบว่าเสิ่นจื้อหนานตื่นแล้ว
“อรุณสวัสดิ์ ไปห้องน้ำไหม” ซางอวี่ถาม
เสิ่นจื้อหนานใบหน้าหล่อร้อนผ่าว “อืม”
“ฉันพาไปเอง” ซางอวี่วางกระบุงหลังลง แล้วพยุงเสิ่นจื้อหนานไปห้องน้ำ หลังจากนั้นก็พยุงเขาออกมา ให้เขาพิงเตียงนั่งก่อน