คนเฒ่าคนแก่มักพูดว่า เด็กบางคนเกิดมาเพื่อตอบแทนบุญคุณ ส่วนเด็กบางคนเกิดมาเพื่อทวงแค้น
เจ้าเฉียวอิงรู้สึกว่า เด็ก ๆ ในครอบครัวของเธอล้วนเกิดมาเพื่อตอบแทนบุญคุณ
ทุกคนล้วนเข้าใจอะไร ๆ ดีถึงเพียงนี้
ต้าโกว่ว คนโตสุด พยายามอย่างหนักเพื่อช่วยหารายได้ให้ครอบครัว
แม้เอ้อร์โกว่วกับซานโกว่วจะยังเล็กอยู่ ทำอะไรได้จำกัด แต่พวกเขาก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่สร้างปัญหาให้ที่บ้าน
ลานบ้านปัดกวาดกันแค่สองเด็กนี่แหละ ตอนนี้เอ้อร์โกว่วหัดทำกับข้าวแล้ว ส่วนซานโกว่วก็มือดีเรื่องให้อาหารไก่
เธอทำบุญด้วยอะไรถึงได้เจอเด็ก ๆ เช่นนี้
เพียงแต่ครอบครัวของพวกเขาจนเกินไป ทำให้เด็ก ๆ ต้องลำบาก
มื้อเช้า ต้าโกว่วมีท่าทางอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ลังเล
หยางต้ากังถามขึ้นว่า “ต้าโกว่ว มีอะไรก็พูดมาเถอะ”
“พ่อ แม่ พี่สาวบอกว่าเธอยังต้องใช้เห็ดอีกสักพักนะ เธอบอกว่าใช้เห็ดแลกค่าเทอมให้ผมได้”
“เธอให้ผมไปเข้าเรียน บอกว่าถ้าผมหัดอ่านเขียนคิดเลขได้แล้ว คราวหลังเธอมีงานอื่นให้ผมทำ จะแลกของได้มากกว่าเห็ดกับฟืนอีก”
ต้าโกว่วพูดจบก็ก้มหน้างุด เขารู้ดีว่าตัวเองเป็นแรงงานสำคัญคนหนึ่งของบ้าน
แม้จะไปทำคะแนนแรงงานในนาได้มาก ๆ อย่างพ่อไม่ได้ แต่แค่ไปเกี่ยวหญ้าหมู ก็ยังได้วันละสองคะแนนแรงงาน
บางทีเอ้อร์โกว่วไปเป็นเพื่อนเขา สองคนช่วยกันถึงขั้นได้สี่คะแนนแรงงาน
ต้าโกว่วรู้ว่าตัวเองโตขึ้นเรื่อย ๆ พอถึงปีหน้า เอ้อร์โกว่วก็จะมีแรงมากขึ้นกว่าเดิม ถ้าพวกเขาได้อยู่ด้วยกัน จะยิ่งหาคะแนนแรงงานได้มากขึ้น