เรือนเล็ก
ซางอวี่กลับถึงบ้าน ทักทายเสิ่นเหอผิงกับเจียงหว่านเยวี่ย แล้วรีบเดินเข้าไปในห้องเพื่อหาเสิ่นจื้อหนาน
“เกิดอะไรขึ้น?” เมื่อเห็นว่าซางอวี่ไม่ได้คุยกับเจียงหว่านเยวี่ยต่อ แต่ตรงมาหาตนทันที เสิ่นจื้อหนานก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ซางอวี่หยิบซองจดหมายที่หลี่หงเฟิงให้เธอออกมาจากมิติพกพา
“หลี่หงเฟิงให้ฉันมา”
เสิ่นจื้อหนานรับซองจดหมายมาเปิดอ่านอย่างละเอียด ข้างในมีจดหมายแนะนำตัวจากกองทหารของหลี่หงเฟิงกับจางเหวยหมิง และกระดาษโน้ตนัดหมายว่าจะพบกันคืนนี้
บนจดหมายแนะนำตัวติดรูปถ่ายสองใบที่ประทับตราโลหะไว้
รูปถ่ายย่อมเป็นของหลี่หงเฟิงกับจางเหวยหมิง
ซางอวี่เห็นเข้าก็อดสงสัยไม่ได้ จึงขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ พอเห็นว่ารูปถ่ายประทับตราโลหะไว้ด้วย ก็อดทอดถอนใจไม่ได้ “ระวังตัวกันดีจริง ๆ”
ทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก ตอนซางอวี่พูด ลมหายใจของเธอแทบจะพ่นใส่ใบหน้าของเสิ่นจื้อหนานโดยตรง เขาจึงหันกลับมาตามสัญชาตญาณ...
แล้วทั้งคู่ก็ชนกันเข้าอย่างไม่ทันตั้งตัว
ริมฝีปากของซางอวี่แตะลงตรงมุมปากของเสิ่นจื้อหนานพอดี
จังหวะนั้นเอง เสิ่นหวยก็ตื่นเต้นจนวิ่งพรวดเข้ามา
คราวนี้จะโทษเด็กไม่ได้ ตอนซางอวี่เข้ามาเธอไม่ได้ปิดประตู เสิ่นหวยจึงเบรกไม่ทัน พุ่งเข้ามากลางห้องนอนของทั้งคู่...
บรรยากาศเงียบลงอย่างน่าประหลาด
ซางอวี่เป็นคนแรกที่ได้สติ เธอผลักเสิ่นจื้อหนานออกไปเต็มแรง...เสียงโครมดังขึ้น ศีรษะของเสิ่นจื้อหนานกระแทกกำแพงดังปึง