ใจที่แขวนค้างของซางอวี่คลายลงเล็กน้อย ดีที่ดูเหมือนตระกูลเติ้งจะรักลูกสาวจริง ๆ
จี้เหิงหยางเห็นซางอวี่ จึงกวักมือเรียกให้เธอไปอยู่ข้าง ๆ
ตอนนี้คนในตระกูลเติ้งกำลังมีอารมณ์คุกรุ่น พวกเขาซึ่งเป็นหมอจึงยังไม่เหมาะจะพูดอะไร รอให้ทุกคนสงบลงก่อนดีกว่า
แม่ของเติ้งเฉียวเฉียวร้องไห้อยู่นาน กว่าพ่อเติ้งจะประคองเธอลุกขึ้นมาได้
“คุณใจเย็นก่อนนะ เราไปถามหมอกันก่อนว่าเฉียวเอ๋อร์เป็นยังไงบ้าง” พ่อเติ้งกล่าว
แม่เติ้งพยักหน้าทั้งน้ำตา
ตอนนี้จี้เหิงหยางกับซางอวี่ถึงได้เดินเข้าไปหา
“เมื่อกี้พวกคุณไม่อยู่ เลยไม่รู้ว่าสถานการณ์อันตรายแค่ไหน พวกเราหลายคนช่วยงานอยู่ในห้อง ถ้าไม่มีสหายซาง เกรงว่าชีวิตลูกสาวพวกคุณคงรักษาไว้ไม่ได้แน่” ป้าคนหนึ่งเดินเข้ามาพูด
เธอกลัวว่าสองสามีภรรยาคู่นี้จะไร้เหตุผลเหมือนซุนเจาตี้ แล้วโยนความผิดให้ซางอวี่
“สหายซาง ขอบคุณที่ช่วยชีวิตลูกสาวฉันไว้นะ” แม่เติ้งก้มคำนับซางอวี่อย่างจริงจัง
ซางอวี่รีบประคองแม่เติ้งขึ้นมา “ป้าคะ อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ในเมื่อฉันมาแล้ว ก็ไม่มีทางยืนดูคนกำลังจะตายโดยไม่ช่วยหรอกค่ะ
ตอนนี้ร่างกายของสหายเติ้งยังอ่อนแอมาก เธอต้องพักฟื้นหลังคลอดเป็นเวลาหนึ่งเดือนครึ่ง ต้องดูแลอย่างใส่ใจ อย่าปล่อยให้เธอถูกลมหนาวนะคะ”
ซางอวี่กำชับเรื่องต่าง ๆ ทีละข้อ แม่เติ้งรีบพยักหน้า บอกว่าจำทุกอย่างไว้แล้ว
หลังจากซางอวี่บอกข้อควรระวังทั้งหมดเสร็จ พ่อเติ้งจึงเอ่ยถามว่า “สหายซาง ขอถามหน่อยครับ ที่ลูกสาวผมเสียลูกไปคราวนี้ เกี่ยวกับยาแปลงเพศนั่นจริง ๆ หรือครับ?”