ซางอวี่วางสายโทรศัพท์ จ่ายเงิน แล้วเดินออกจากไปรษณีย์
เธอตั้งใจจะไปหาหลินไป๋เพื่อขอบัตรแพทย์ก่อน จากนั้นค่อยหาโอกาสวางยาเสี่ยวเจิ้งสักครั้ง
ถ้าคาดการณ์ไม่ผิด ตอนนี้เสี่ยวเจิ้งน่าจะแค่กระดูกซี่โครงกับกระดูกมือหัก ส่วนปัญหาอื่นยังไม่มี
เสี่ยวเจิ้งยังหนุ่ม อาการน่าจะฟื้นตัวได้เร็ว
อีกราวหนึ่งสัปดาห์ก็คงออกจากโรงพยาบาลกลับบ้านได้ แต่กลับไปแล้วก็ยังต้องนอนต่ออีกครึ่งเดือน
มุมปากของซางอวี่ยกขึ้นเล็กน้อย
เสี่ยวเจิ้งคนนี้เลวร้ายมาก เป็นตัวอย่างของคนประเภทได้ดีแล้วลำพอง ซึ่งมักพบในหนังสือยุคหลัง
เพราะฉะนั้น ซางอวี่จึงไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อยที่ลงมือกับเขา
ซางอวี่ขี่จักรยานด้วยความเร็วไม่ช้าไม่เร็ว มุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลอำเภอ
ระหว่างทางจากไปรษณีย์ไปโรงพยาบาลอำเภอ มีสระบัวอยู่แห่งหนึ่ง
ตอนซางอวี่ขี่ผ่านสระบัว จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงตูมดังขึ้น
“มีคนกระโดดน้ำ!”
จากนั้นก็มีเสียงผู้หญิงแหลมสูงดังขึ้น “รีบมาช่วยเร็ว! ช่วยคนด้วย!”
เสียงร้องดังต่อเนื่องกัน ผู้คนมากมายพากันเข้าไปมุงดู
ซางอวี่ก็เดินตามไปดูสถานการณ์ด้วย
ถ้าช่วยคนขึ้นมาแล้วต้องปฐมพยาบาล เธอก็ช่วยได้
ซางอวี่เพิ่งมาถึงริมสระบัว ก็เห็นสหายหญิงคนหนึ่งกระโดดลงไปในน้ำดังตูม…
คนที่ตกลงไปในน้ำเป็นสหายชาย
แต่เห็นได้ชัดว่าสหายชายว่ายน้ำเป็น
พอเห็นสหายหญิงกระโดดลงมา สหายชายก็สะดุ้งจนตัวสั่น แล้วว่ายหนีไปอีกทางอย่างบ้าคลั่ง