ซางอวี่และไอรีนแลกสายตากันคนหนึ่งครั้ง
ซางอวี่พูดเป็นภาษาประเทศหวาว่า “ฉันคือหมอลีซา หมอหญิงเชื้อสายหวา
ตั้งแต่วันนี้ บาดแผลของพวกคุณจะอยู่ในความดูแลของฉันกับพยาบาลไอรีน
ฉันต้องตรวจพวกคุณทีละคน รบกวนจัดคิวตามความรุนแรงของอาการบาดเจ็บด้วยตัวเองเลย”
สมองของโจวจั่นอันหมุนรัวเร็ว
หมอลีซา?
ไม่ใช่ชื่อซางอวี่
นั่นแปลว่าพี่สะใภ้ของพวกเขาแอบฝังตัวเข้าไปในหน่วยแพทย์ของประเทศเมืองสวยได้สำเร็จ
ในใจของโจวจั่นอันตื่นเต้นยิ่งขึ้นไปอีก
สมกันเป็นภรรยาของผู้การเสิ่นของพวกเขาจริง ๆ เก่งสุด ๆ ไปเลย!
ซางอวี่พูดต่อเป็นภาษาประเทศเมืองสวยกับทหารยามว่า “ฉันต้องตรวจและรักษาทหารเหล่านี้ ห้องตรวจโรคของพวกเราอยู่ที่ไหน?”
ทหารประเทศเมืองสวยไม่ทันคิดว่าซางอวี่จะถามเรื่องห้องตรวจโรคกับเขา
“ยังไม่มีห้องตรวจโรค” ทหารตอบ
ซางอวี่ขมวดคิ้ว
ไอรีนโกรธจนจับแขนซางอวี่ไว้ แล้วก้าวออกไปหนึ่งก้าว
“ไม่มีห้องตรวจโรคแล้วจะให้พวกเราตรวจคนพวกนี้ยังไง?
คนที่เรียกพวกเรามาตรวจก็คือพวกคุณ คนที่ไม่จัดห้องตรวจให้ก็คือพวกคุณเหมือนกัน สภาพแบบนี้จะรักษาคนได้ยังไง?
ถ้าไม่ต้องรักษาก็ยิงประหารไปเลยสิ จะมาดึงพวกเราเข้ามายุ่งทำไม?”
น้ำเสียงของไอรีนแย่มาก
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับไอรีน ทหารกลับไม่มีความมั่นใจเท่าตอนเผชิญหน้ากับซางอวี่
“คุณหนูไอรีน นี่ นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราจะตัดสินใจได้หรอกครับ ข้างบนสั่งมาแบบนั้น”