คุณหมอเจมส์ยังพยายามอีกครั้งเพื่อช่วยอธิบายให้ซางอวี่เป็นธรรม
แต่ก่อนที่เขาจะมีโอกาสเอ่ยปากต่อ คุณหมอปีเตอร์ก็ยกมือส่งสัญญาณให้เขาหยุดพูดเสียก่อน
ในใจของเขาได้ข้อสรุปเสียแล้ว
“ฉันจะจดจำหมอลีซาคนนี้ไว้ให้ขึ้นใจ” คุณหมอปีเตอร์กล่าว
พูดจบก็ส่งสัญญาณให้คุณหมอเจมส์ออกไป เขาอยากพักผ่อนแล้ว
เจมส์ถอนใจเบา ๆ กับคนที่ดื้อรั้นและมีอคติขนาดนี้ เขาก็ทำอะไรไม่ได้
ถ้ารู้เช่นนี้ตั้งแต่แรก เขาควรไม่พูดเรื่องหมอลีซาให้คุณหมอปีเตอร์ฟังเลยก็ดี
ดูท่าคราวนี้เขาคงจะสร้างความยุ่งยากให้หมอลีซาเข้าให้แล้ว
คุณหมอเจมส์ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ท้ายที่สุดก็เดินไปเคาะประตูห้องพักของซางอวี่
ซางอวี่ไม่คิดว่าคุณหมอเจมส์จะมาเคาะประตูห้องเธอตอนดึกขนาดนี้ เธอถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย “คุณหมอเจมส์ สวัสดีค่ะ มีเรื่องอะไรหรือคะ”
“หมอลีซา ขอโทษนะ ฉันอาจทำผิดไปแล้ว และมันอาจกระทบถึงคุณ”
ซางอวี่มองคุณหมอเจมส์ด้วยความงุนงง
คุณหมอเจมส์พูดเสียงเบา “ฉันตั้งใจจะแนะนำคุณให้คุณหมอปีเตอร์รู้จัก
คุณเป็นศัลยแพทย์ที่เก่งกาจขนาดนี้
แต่ว่า… เขามีอคติ“
คุณหมอเจมส์กวาดตามองไปรอบ ๆ กลัวคนอื่นได้ยินประโยคสุดท้ายที่เขาพูด
ซางอวี่เข้าใจทันที การเหยียดผิวในประเทศเมืองสวยเป็นเรื่องธรรมดาระดับไหน
“ไม่เป็นไรค่ะ ตั้งแต่เกิดมาฉันเจอทั้งอคติและความเป็นปฏิปักษ์มานับไม่ถ้วนแล้ว
ฉันไม่กลัว เพียงแค่มีโอกาส ไม่ว่าจะให้ฉันทำอะไร ฉันก็จะทำให้ดีที่สุด“