ซางอวี่เดินเข้าไปหาทหารที่นอนอยู่บนโต๊ะผ่าตัด ซึ่งถูกประกาศไปแล้วว่าผ่าตัดไม่ได้
ใบหน้านั้นเยาว์วัยนัก มีเอกลักษณ์ของคนประเทศเมืองสวย สันจมูกโด่ง ผมสีทอง แม้จะหลับตาอยู่แต่ก็มองออกได้ไม่ยากว่าเป็นทหารหน้าตาดีคนหนึ่ง
ซางอวี่ตรวจทหารหนุ่มร่างนั้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ครุ่นคิดแผนผ่าตัดขึ้นในหัวอย่างว่องไว
นอกห้องผ่าตัด เจมส์และแพทย์อีกไม่กี่คนกำลังคุยกันอยู่
“ฉันได้ยินมาว่าฝั่งฐานที่ห้ามีแพทย์หญิงเชื้อสายหวาคนหนึ่งเก่งมาก ๆ ไม่รู้ใช่เธอคนนี้หรือเปล่านะ”
“ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกันว่ามีแพทย์หญิงเก่งมากคนหนึ่ง แต่ไม่รู้ชื่ออะไร”
“ฐานที่ห้าโดนกวาดล้างไปแล้ว ไม่เหลือผู้รอดชีวิตสักเท่าไร เราก็ไม่มีโอกาสได้รู้ชื่อเธอหรอก”
“ถ้าเธอเป็นแพทย์คนเก่งคนนั้นจริงก็คงดีสิ เราฝั่งนี้ก็ขาดแพทย์ผ่าตัดอยู่พอดี”
“หวังว่าคงใช่นะ แต่หน้าเธอนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ เลย”
“พูดอะไรน่ะ เธอสวยชัด ๆ อยู่ไง ผู้หญิงตะวันออกสวยงามนี่”
“ผู้หญิงตะวันออกชั่วร้ายต่างหาก แม่นยำกว่านั้นคือคนตะวันออกทุกคนล้วนชั่วร้ายทั้งนั้น”
ซางอวี่ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดอะไรกันอยู่ข้างนอก และก็ไม่รู้ว่าบังเอิญจริง ๆ มีแพทย์หญิงเชื้อสายหวาคนเก่งอยู่จริง ๆ ด้วย ซึ่งเธอเองเพิ่งเข้ามาแทนตำแหน่งของอีกฝ่ายพอดี
เมื่อวางแผนผ่าตัดเสร็จ ซางอวี่คุยเรื่องง่าย ๆ สั้น ๆ กับทีมแพทย์ที่ช่วยผ่าตัด
หลินเซียวเซียวเดินตามซางอวี่ติด ๆ มาตลอด ทำให้เข้าใจขั้นตอนการผ่าตัดของเธอเป็นอย่างดี สองคนเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด