หมู่บ้านซ่างเหอห่างจากตัวอำเภอ 10 กิโลเมตร ขับรถประมาณ 15 นาที
ซางอวี่เทียบกับพาหนะอื่นดู หากรถเกวียนใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง หากเดินด้วยความเร็วปกติของคนทั่วไปก็ 2 ชั่วโมง
รถยนต์ขับเข้าหมู่บ้าน ดึงดูดสายตาทุกคนทันที หมู่บ้านซ่างเหอแม้ในอำเภอเยวี่ยจะนับว่าค่อนข้างมั่งคั่ง แต่ก็ไม่ค่อยมีใครได้เห็นรถยนต์
ตอนนี้หมู่บ้านที่ค่อนข้างมั่งคั่ง ก็แค่พอมีกินประทังชีวิต
ด้านอื่นยังแย่อยู่มาก
หัวหน้าหน่วยและเลขาฯ ออกมาต้อนรับ พอเห็นหลี่เฉิง ทั้งสองก็รีบทักทาย “เลขาฯ หลี่มาแล้วเชียว สหายทั้งหลาย เข้ามาดื่มน้ำพักเหนื่อยก่อน”
“หัวหน้าหน่วยจาง เลขาฯ หลี่ อย่าเกรงใจเลย ต่อไปครอบครัวของสหายซางอวี่มาอยู่ที่นี่ ต้องขอให้พวกคุณช่วยดูแลด้วย” หลี่เฉิงพูดยิ้ม ๆ พร้อมแนะนำทุกคนให้รู้จัก
หัวหน้าหน่วยของหมู่บ้านซ่างเหอชื่อจางเป่าฉวน เลขาฯ ชื่อหลี่ซิงวั่ง
จางเป่าฉวนดูอายุราว 50 กว่า ใบหน้าเคร่งขรึม แม้ตอนพูดกับหลี่เฉิงจะจงใจอ่อนเสียงลงบ้าง แต่ก็ยังเห็นว่าปกติคงเป็นคนเด็ดขาด
หลี่ซิงวั่งแก่กว่าเขาเล็กน้อย ดูยิ้มแย้มตลอดเวลา เหมือนพูดคุยด้วยง่าย
ซางอวี่รู้ดีว่าคนเป็นเลขาฯ คงไม่ใช่อารมณ์ดีอย่างที่เห็น
พูดคุยกันคร่าว ๆ แล้ว หลี่เฉิงก็เสนอให้ไปดูบ้าน
จางเป่าฉวนกับหลี่ซิงวั่งพาทุกคนไปดูบ้านว่างในหมู่บ้านหลายหลัง
