ทะลุมิติสู่ยุค 60: คุณหนูตัวประกอบพกสัมภาระเลี้ยงราชันย์ทหาร

ตอนที่ 289 เขาเป็นพ่อค้า ยืดหยุ่นได้ตามสถานการณ์

6 นาที· 1.4K คำ

ซางอวี่ตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะขึ้นเขาอีกครั้ง

จะไปขุดสมุนไพรที่ก่อนหน้านี้ยังไม่ได้ขุด แล้วนำไปปลูกไว้ในมิติพกพา

พอเดินออกจากบ้าน อากาศข้างนอกก็กำลังสบาย เธอเพิ่งก้าวพ้นประตูก็เห็นพี่สะใภ้หลายคนเดินผ่านหน้าบ้านไป

ซางอวี่ตั้งใจจะยืดเส้นยืดสาย แต่ก็รีบหดตัวกลับทันที พอกลับเข้าห้องแล้วถึงค่อยเหยียดตัวเต็มที่

จะหาวิธีไหนมายกกำแพงให้สูงขึ้นอย่างสมเหตุสมผลได้กันนะ?

ซางอวี่ลองคิดหาวิธีหลายอย่างอยู่ในหัว สุดท้ายก็พบว่าใช้ไม่ได้สักวิธี

เพราะบ้านคนอื่นล้วนมีกำแพงเตี้ย หากเธอคนเดียวทำกำแพงบ้านให้สูงลิ่ว ก็จะดูแปลกแยกไม่เข้าพวก

แบบนั้นคงไม่เป็นผลดีต่อการทำงานของเสิ่นจื้อหนานในภายหลัง

ซางอวี่คิดว่า ช่างเถอะ เอาไว้แบบนี้ก็แล้วกัน

โชคดีที่เธอมีผ้าม่าน พอติดผ้าม่านแล้ว ไม่ว่าเธอจะทำอะไรในบ้าน คนข้างนอกก็มองไม่เห็น

ซางอวี่หยิบกุหลาบหมึกแดงออกมาจากมิติพกพาหลายต้น จากนั้นก็เอาดอกไม้ที่เก็บมาก่อนหน้านี้ใส่กระด้ง แล้วยกออกไปตากไว้ในลานบ้าน

เธอถือจอบเล็กไปปลูกกุหลาบตรงบริเวณใกล้กำแพงบ้าน

ซางอวี่เดินสำรวจลานบ้านหนึ่งรอบ คิดอยากทำเตาอบขนมปังสักเตา ต่อไปจะได้อบขนมปังหรือเนื้อแห้งก็สะดวก

แต่กำแพงบ้านเตี้ยเกินไป ซางอวี่จึงตัดสินใจทำเตาไว้ในห้องครัวแทน

ตอนนี้ห้องครัวของพวกเขาค่อนข้างกว้าง นอกจากโต๊ะกินข้าวแล้ว ยังมีพื้นที่ว่างเหลืออยู่อีกกว้างขวาง

ในบ้านมีแค่เธอกับเสิ่นจื้อหนานสองคน

พื้นที่กว้างขนาดนี้ใช้ประโยชน์ได้เต็มที่ไม่มีปัญหา เพียงแต่วันนี้เธอทำงานไปไม่น้อย ซางอวี่จึงเริ่มรู้สึกเหนื่อยแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป