ซางอวี่วาดแบบเสร็จอย่างรวดเร็ว
เก้าอี้นอนไม้ไผ่เป็นสิ่งที่เธอเคยเห็นจากคลิปวิดีโอก่อนหน้านี้ ซางอวี่สมองดี จำแม่นราวกับตาถ่ายรูป ทั้งขนาดและขั้นตอนการผลิตล้วนจดจำได้หมด
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ลงมือทำจริง
เธอเลยตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย
ซางอวี่ถือแบบไปอธิบายให้เจียงหว่านเยวี่ยฟัง เจียงหว่านเยวี่ยเรียนรู้ได้เร็ว หยิบดินสอกับไม้บรรทัดขึ้นมา เริ่มตีขนาดตามที่ซางอวี่บอก
ซางอวี่มองเจียงหว่านเยวี่ยที่ตั้งใจทำงาน
“แม่ แม่วาดไปก่อนนะ ฉันจะไปหาลุงจาง ถามว่าเขาพอจะช่วยหาเครื่องมือช่างไม้มาให้ใช้ได้ไหม แล้วก็จะเอาไข่กลับมาเพิ่มอีกหน่อย” ซางอวี่พูด
“ได้” เจียงหว่านเยวี่ยตอบโดยไม่เงยหน้า ยังคงทำสิ่งที่อยู่ในมือต่อไป
ซางอวี่สะพายตะกร้าไว้ที่หลังออกจากบ้าน ในตะกร้าเธอใส่เกลือ น้ำตาลทรายขาว และบุหรี่ไว้สองซอง ทั้งเกลือและน้ำตาลล้วนเป็นของที่ชาวบ้านใช้ได้ แลกไข่ได้
ครั้งนี้ซางอวี่ตรงไปที่ทำการหน่วยใหญ่
จางเป่าฉวนเพิ่งจัดงานในนาเสร็จ เดินตรวจตรารอบหนึ่งแล้วกลับมาที่ทำการหน่วยใหญ่
“ลุงจาง” ซางอวี่ยิ้มทักทาย
“สหายซางน้อย มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า” จางเป่าฉวนลุกขึ้นถาม
“มีเรื่องเล็กน้อยอยากให้ลุงช่วยค่ะ ฉันอยากได้เครื่องมือช่างไม้สักชุด ไม่รู้ในหมู่บ้านพอจะมีไหม” ซางอวี่พูด
“เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน หมู่บ้านเรามีช่างไม้อยู่สองคน ฉันจะพาไปถามให้” จางเป่าฉวนตอบรับ เขารู้ว่าซางอวี่เป็นคนใจกว้าง เธอไม่ทำให้ชาวบ้านต้องเสียเปรียบ