ลุงเดินไปพลางคิดพลาง ตอนนี้ที่ออกตามหาคนทั้งเมืองมีแต่คณะกรรมการเท่านั้น
ตำรวจและกองทหาร แค่ออกตรวจรอบหนึ่งก็กลับไปหมดแล้ว
มีแต่พวกคณะกรรมการเท่านั้นที่อยากจับฆาตกรตัวจริง หรือพูดให้ชัดก็คือ อยากหาคนสักคนมาเป็นฆาตกรตัวแทน
เพื่อให้ความสยองขวัญช่วงนี้สงบลงได้
มุมปากของลุงขยับขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา เสียดายนะ พวกเขาชะตากรรมบังคับให้หาตัวเขาไม่เจอแน่
แต่เจ้าตัวนี่จะมาอาศัยอยู่ข้างบ้านเขาครึ่งปีจริง ๆ ต้องแจ้งอาหมิงให้รู้ ให้ระวังอย่ากลับมาช่วงนี้
ลุงคิดดูแล้ว ตัดสินใจส่งข่าวผ่านสายลับของพวกเขาไปให้ซางหมิงเสียกลางทาง
ซางหมิงตอนนั้นกลับถึงที่พักฝั่งเมืองกังของเขาแล้ว
พอได้รับข่าวจากลุง ก็ยังเป็นห่วงอยู่บ้าง—ถ้าฝ่ายคณะกรรมการแนวหนึบว่าลุงเป็นคนผิดไม่ปล่อยเลย ลุงจะเสี่ยงอันตรายหรือไม่……
ซางหมิงให้คนส่งข่าวปากเปล่าเตือนลุงให้ดูแลตัวเอง ถ้าถึงเวลาจำเป็นให้ทิ้งทุกอย่างแล้วมาที่เมืองกัง
ลุงตอบกลับมาแค่คำว่า “วางใจ” ก็ไม่พูดอะไรต่อ
ตั้งแต่วันนั้น หลี่เฉิงก็ย้ายมาอยู่ในเรือนหลังกลางระหว่างบ้านลุงกับบ้านคุณป้า
กลางวันเขาออกไปทำงานตามปกติ กลางคืนกลับมาเร็ว ชีวิตเป็นเวลาสม่ำเสมอ แถมเข้ากับเพื่อนบ้านได้ดีทุกคน
หลี่เฉิงแอบสังเกตอย่างละเอียด พบว่าคนในตรอกนี้ดูปกติทุกคน
มีเพียงคนเดียวที่เขามองไม่ทะลุ นั่นคือลุง