“ครับ หัวหน้า วางใจได้เลย พวกเราจะทำงานนี้ให้สำเร็จอย่างแน่นอน” เหล่าสมาชิกคณะกรรมการตอบรับพร้อมกัน
“ตอนสำรวจต้องมีเทคนิคหน่อย จับตาดูว่าบ้านไหนมีคนแปลกหน้ามาเยี่ยมเมื่อเร็ว ๆ นี้ หรือมีบ้านไหนที่บ้านยังอยู่ครบ แต่เจ้าของหายตัวไป ต้องตรวจสอบข้อมูลผู้อยู่อาศัยทุกคนให้เป๊ะ ถ้าจำเป็นก็เรียกคนจากแขวงมาช่วย” หลี่เฉิงกล่าวต่อ
“หัวหน้า ทำไมเราไม่ขอตำรวจมาช่วยโดยตรงล่ะครับ ตำรวจน่าจะรู้จักสถานะผู้อยู่อาศัยได้ดีกว่าเรา”
หลี่เฉิงส่ายหน้า “ถ้าตำรวจยอมช่วยพวกเรา พวกเราก็คงไม่ต้องเจอสถานการณ์แบบนี้”
คนทั้งห้องทำงานเงียบกริบทุกคนก้มหน้าลง
ใครก็รู้ว่าตัวเองมีภาพลักษณ์แบบไหน
คนที่เปิดปากถามเมื่อครู่นั้นก็คือการหาที่อัปยศตัวเอง
หลี่เฉิงพูดต่อ “สถานการณ์ที่พวกเรากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ ไม่ได้เกิดจากคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉันทั้งหมด
แต่เกิดจากสหายบางคนในอดีตที่เอาพฤติกรรมส่วนตัวมาสร้างความอัปยศให้ทั้งคณะกรรมการ
ฉันหวังว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะคิดคำนวณไว้กับเรื่องในอดีต และทุกคนจะเป็นคนที่ซื่อตรงและรับผิดชอบ
อย่าเอาแต่สร้างเรื่องป่วนใหม่ในช่วงที่ฉันดำรงตำแหน่ง
บางเรื่องพวกเราต้องทำ คำสั่งที่ฝืนไม่ได้ก็ไม่ฝืน
แต่บางเรื่องที่ทำได้ก็ไม่จำเป็นต้องทำ อย่าไปทำ
ถ้าใครสักคนเอาพฤติกรรมส่วนตัวไปทำให้ตัวเองถูกฟันคออีก หรือทำให้เขาควักบัญชีเก่าขึ้นมาเอาคืน