หลี่เฉิงกับลุงต่อสู้ด้วยปัญญากันอย่างเข้มข้น
ส่วนคณะกรรมการก็ได้สอดส่องตรวจตรารอบบริเวณนี้มาเป็นวงกว้างแล้ว แต่ไม่พบบุคคลต้องสงสัยที่ตรงตามลักษณะที่ค้นหาอยู่เลย
เมื่อหลี่เฉิงได้รับข่าวที่ผู้ช่วยส่งมาให้ ทั้งคนแทบจะชาไปทั้งตัว—
งานที่เมืองตงช่างยากเย็นเสียจริง
ถ้าทำไม่สำเร็จจริง ๆ คงต้องปล่อยให้คดีนี้กลายเป็นคดีค้างคาของคณะกรรมการไปเท่านั้น
ช่วงเวลานี้ คนของคณะกรรมการทำงานตามปกติ
คนที่ต้องจับก็ยังจับ เพียงแต่คราวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน
พวกเขาไม่เปิดประตูเข้าไปก็ตบหัวตีกันซะก่อน แล้วบุกเข้าบ้านไปทุบทำลายอีกแรงอีกต่อ
ตอนนี้เวลาค้นของ พวกเขาก็รู้จักทำอย่างเรียบร้อยมีระเบียบ ยังรู้จักให้เจ้าของบ้านอยู่เฝ้าดูด้วย ของที่เปราะบางหรือมีค่าก็ให้เจ้าของเก็บรักษาไว้
พอตรวจเสร็จตัวเองก็ไม่แตะต้องอีกเด็ดขาด ช่วงนี้บรรยากาศภายในคณะกรรมการจึงดีขึ้นเยอะ
ก็เพราะศีรษะมนุษย์หลายสิบส่วนกลิ้งไปมากับพื้นมาแล้ว ทุกครั้งที่เดินเข้าประตูใหญ่มา...
ต่างรู้สึกเหมือนกำลังก้าวเดินบนเลือดที่ไหลเต็มพื้น ใครจะกล้าทำเรื่องเลยเขตอีก
ชีวิตมีแค่เดียวเอง
ตามคำเตือนของหลี่เฉิง พวกเขาก็เริ่มชดใช้ค่าเสียหายกับผู้คนที่เคยทำร้ายมา
แม้การชดใช้เหล่านี้จะเลือนรางไม่มีน้ำหนัก...
แต่ก็ยังทำให้คนจำนวนหนึ่งที่ตกอยู่ในสภาพยากแค้นได้หายใจได้วูบหนึ่ง ทำให้ครอบครัวของพวกเขามีความหวังริมหนึ่งในยามลำบาก
ช่างเป็นเวลาชั่วอึดใจ วันเวลาผ่านไปแล้วเกือบครึ่งเดือน