“เอกสารชุดนี้ ผู้ใหญ่คนหนึ่งของผมฝากคนอื่นส่งต่อมาให้
ตอนนี้ผมจะส่งมอบให้คุณอย่างเป็นทางการ รอให้ทุกอย่างสงบลงอย่างเด็ดขาดก่อน แล้วค่อยนำออกไปส่งมอบให้ทางการ
จำไว้ให้ดี ห้ามให้ใครเห็นเด็ดขาด
ตราบใดที่คุณไม่ได้ฆ่าใคร สิ่งนี้จะช่วยคุ้มครองคุณได้ในอนาคต” นายอำเภอหยิบถุงเอกสารที่ปิดผนึกออกมา
“นายอำเภอ ของสำคัญขนาดนี้ ท่านเก็บไว้เองเถอะครับ ถ้าผมทำหายขึ้นมาจะทำยังไงดี” หลี่เฉิงพูดด้วยความกังวล
“คุณทำงานรอบคอบ ผมไว้ใจคุณได้”
หลี่เฉิงถือถุงเอกสารไว้ในมือ สัมผัสได้ชัดเจนถึงน้ำหนักของเอกสารด้านใน ก่อนจะพยักหน้าให้นายอำเภออย่างจริงจัง
“ในเมื่อท่านไว้ใจผม ผมก็จะรับไว้ครับ
ท่านวางใจได้ ผมจะเก็บสิ่งนี้ไว้ในที่ปลอดภัย และจะทำให้มันได้กลับมาเห็นแสงสว่างอีกครั้งในวันหน้า”
หลี่เฉิงให้คำมั่นอย่างจริงจัง
นายอำเภอลุกขึ้น หลี่เฉิงก็ลุกตาม
เขาตบไหล่หลี่เฉิงเบา ๆ แววตาเต็มไปด้วยความพอใจ “ดีแล้ว แล้วก็ยังมีนี่อีก”
นายอำเภอหยิบซองจดหมายอีกซองส่งให้หลี่เฉิง
หลี่เฉิงรับมา
“ผมรู้ว่าคุณสนิทกับครอบครัวที่พวกเราจัดการส่งไปอยู่หมู่บ้านซ่างเหอ
เอาซองนี้ไปส่งให้คนในครอบครัวนั้น ต่อไปถ้ามีเรื่องอะไร พวกเขาจะได้ช่วยคุ้มครองคุณบ้าง” นายอำเภอกล่าว
หลี่เฉิงรับซองจดหมายมา เขารู้สึกว่าวันนี้ท่าทางของนายอำเภอดูผิดปกติ
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ”
“ไม่มีอะไรหรอก แค่ตอนนี้สถานการณ์ไม่สงบ เรื่องที่ควรสั่งเสีย ผมก็ต้องสั่งเสียให้มากหน่อย” นายอำเภอกล่าว