ใครจะไปคิดว่าคนที่นั่งอยู่บนเตียงนั้นกลับเป็นซางเฉียว
ซางเฉียวแต่งงานตั้งแต่เมื่อไร
แล้วไปได้อย่างไรจากไห่เฉิงมาถึงมณฑลเฮย์ ระยะทางระหว่างไห่เฉิงกับมณฑลเฮย์ยังไงก็ไม่ใช่สั้น
แววตาของซางอวี่เต็มไปด้วยความสงสัย
ชั่วขณะที่ซางเฉียวเหลือบเห็นซางอวี่ ดวงตาก็เต็มไปด้วยความตกใจ สองมือบีบผ้าปูเตียงแน่น
ทำไมเธอถึงมาเจอซางอวี่ที่นี่ได้!
“สหายซาง คนนี้แหละค่ะที่เล่าให้ฟัง หมอซาง” หลิวว่านฮุ่ยแนะนำ
เมื่อดูท่าทีของซางเฉียวกับซางอวี่ก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าทั้งสองคนรู้จักกัน
หลิวว่านฮุ่ยมองไปมาระหว่างสองคน รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งว่าบรรยากาศมันช่างแปลกจนน่าขนลุก
เธอจึงเอ่ยลองดูว่า “สหายซาง คุณรู้จักกับหมอซางหรือคะ
คุณสองคนก็สกุลซางเหมือนกัน หรือจะไปดีงามขนาดนั้น เป็นเครือญาติกันจริง ๆ?“
ริมฝีปากของซางเฉียวขยับอยู่ครู่หนึ่งแล้วมองไปทางซางอวี่ “หะ...หมอ...หมอซาง จังหวะดีเชียวนะคะ?”
“ใช่แล้ว ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอสหายซางที่นี่” ซางอวี่กล่าว
สายตาอ้อนวอนของซางเฉียวมองไปยังซางอวี่ “ฉันก็ไม่คิดเช่นกัน
ฉันกับสามีรู้จักกันโดยบังเอิญ เขาช่วยชีวิตไว้ แล้วก็ตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกเห็น
เราสองคนจึงแต่งงานกัน
ต่อมาฉันก็ตามสามีกลับมามณฑลเฮย์ ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น
ตอนนี้ท้องของเขากำลังอยู่ในท้องฉัน ฉันอยากคลอดเด็กคนนี้ออกมา
หมอซาง คุณช่วยฉันได้ไหม?“
ซางเฉียวมองซางอวี่ สายตาค่อย ๆ เลื่อนลงไปหยุดอยู่ที่ท้องที่ป่องสูงของอีกฝ่าย