เมืองกัง วิลล่าบนเนินเขา
ผมของหลี่เฉิงขาวโพลนไปแล้ว เขานั่งจิบชาอยู่ใต้ต้นไม้ในสวน
ข้างเท้ามีเด็กน้อยวัยห้าขวบนั่งอยู่
“คุณปู่ คุณปู่ เล่าเรื่องสมัยก่อนให้ฟังหน่อยสิครับ ผมอยากฟัง!” เจ้าตัวเล็กยื่นมือไปเขย่าขากางเกงของหลี่เฉิง
หลี่เฉิงยกมือขึ้นลูบศีรษะหลานชายตัวน้อย ก่อนอุ้มขึ้นมานั่งบนตัก
“เมื่อก่อนน่ะ คุณปู่ยังเป็นหนุ่มอยู่เลย”
ตอนหนุ่ม ๆ ครอบครัวของเขามีฐานะดี พ่อแม่ต่างก็เป็นคนงาน พวกท่านก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งหัวหน้าทีละขั้นด้วยความสามารถของตัวเองอย่างแท้จริง
เขากับพี่สาวหลี่จิ้งต่างก็เรียนเก่งมาตั้งแต่เด็ก ผลการเรียนโดดเด่นเป็นอันดับต้น ๆ
ตอนอายุ 12 ปี พ่อเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องทรัพย์สินส่วนรวม ส่วนแม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะช่วยเด็กคนหนึ่ง... หลังจากรู้ว่าสามีเสียชีวิตได้ไม่นาน แม่ก็จากไปตามกัน
สองพี่น้องพึ่งพาอาศัยกัน สำนักงานเขต โรงงาน สถานีตำรวจ ตลอดจนเพื่อนบ้านและญาติพี่น้องต่างคอยดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี
แม้ไม่มีพ่อแม่คอยปกป้อง แต่เด็กทั้งสองก็เติบโตมาอย่างดี ไม่หลงผิดไปไหน
หลี่จิ้งเรียนจบวิทยาลัยอาชีวะ แล้วไปทำงานที่สถานีรับซื้อธัญพืช
ส่วนหลี่เฉิงได้รับโควตาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยแรงงาน-ชาวนา-ทหาร จนได้เป็นบัณฑิตมหาวิทยาลัยอย่างเต็มภาคภูมิ
หลังเรียนจบ เขาก็ไปทำงานในแผนกเลขานุการของอำเภอ คอยติดตามนายอำเภอ
งานนี้เป็นงานที่ใครต่อใครต่างก็อิจฉา
หลี่เฉิงเคารพนายอำเภอมาก เพราะอีกฝ่ายทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อความเป็นอยู่ของประชาชนอย่างแท้จริง