ซางอวี่กับเฉียวเซินเดินเข้าไป เห็นเด็กกลุ่มหนึ่งกำลังทำโจทย์คณิตศาสตร์ข้อหนึ่งอยู่
ตอนแรกเสิ่นหวยนั่งดูอยู่ข้าง ๆ พอเห็นเด็กโตหลายคนทำไม่ได้ เขาจึงขอยืมหนังสือจากพวกเขามาอ่าน อ่านจบแล้วก็ลองทำโจทย์ดู
ตอนนี้ทุกคนกำลังถกเถียงกันว่าโจทย์ที่เสิ่นหวยทำถูกหรือไม่
เฉียวเซินหยิบโจทย์ขึ้นมาดู “อาหวยทำถูกแล้ว”
“เขายังตัวแค่นี้เอง ทำไมถึงดูโจทย์คณิตศาสตร์ ป.5 ของพวกเราแล้วทำได้เลยล่ะ”
“ใช่แล้ว อาจารย์เฉียว เขาทำได้ยังไงครับ”
เฉียวเซินคิดในใจ: หรือว่าเขาจะฉลาดเป็นพิเศษจริง ๆ นะ
“อาหวย เคยเรียนมาก่อนหรือเปล่า” เฉียวเซินถามอย่างสงสัย
“ไม่เคยครับ แต่ผมอ่านแล้วก็ทำได้เลย” เสิ่นหวยตอบอย่างซื่อตรง
เด็กคนอื่น ๆ คิดในใจ: อ่านแล้วก็ทำได้เลยนี่มันอะไรกัน?
เฉียวเซินออกโจทย์ให้เสิ่นหวยทำทันทีหลายข้อ
เสิ่นหวยคิดเพียงครู่เดียวก็หยิบปากกาขึ้นมาทำ และตอบถูกทุกข้อ
“อาหวยฉลาดจริง ๆ อยากมาเรียนไหม มาเรียนแบบข้ามชั้นเลย” เฉียวเซินกล่าว
ครูคนอื่น ๆ กับเจียงหว่านเยวี่ยต่างก็เดินเข้ามาล้อมวง
เสิ่นหวยกะพริบตาปริบ ๆ แล้วมองซางอวี่
เฉียวเซินเองก็มองไปทางซางอวี่ “สหายซาง เห็นอาหวยฉลาดขนาดนี้ ไม่ลองพิจารณาให้เขาเข้าเรียนตอนนี้เลยหรือครับ”
ซางอวี่กับเจียงหว่านเยวี่ยสบตากัน
ตอนนี้ซางอวี่ยังสงสัยในตัวตนของเฉียวเซินอยู่ จึงไม่มีทางส่งเสิ่นหวยไปอยู่ในมือเขา หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมาจริง ๆ... เสิ่นหวยก็จะกลายเป็นตัวประกันในมือเฉียวเซิน