ซางอวี่ลงจากเขาพร้อมกับทหารสองนาย
ระหว่างทาง ซางอวี่ยิงกระต่ายได้อีกห้าตัวกับไก่ป่าตัวใหญ่อีกแปดตัว
ทหารทั้งสองนายจากที่ตกตะลึง ค่อย ๆ กลายเป็นชินชา
สุดท้ายได้แต่ทอดถอนใจว่า ก้อนหินเดี๋ยวนี้มีอานุภาพขนาดนี้แล้วหรือ?
หรือพวกเขาควรกลับไปฝึกขว้างก้อนหินให้แม่นจนโดนสิ่งมีชีวิตดูบ้าง
คราวหน้าขึ้นเขามา จะได้ไม่ต้องพกกระสุน แต่ยังมีของติดมือกลับไปเป็นกอง
ทหารทั้งสองสบตากัน อืม ตกลงตามนี้
ตอนที่ทั้งคู่กลับมาถึงเขตทหาร ต่างก็หิ้วของกลับมาไม่น้อย
ซางอวี่ขอกระต่ายไปแค่สามตัว
สองตัวถูกเธอเคาะจนสลบ ส่วนอีกตัวหนึ่งยังมีชีวิตอยู่ เป็นกระต่ายตั้งท้อง
ซางอวี่ตัดสินใจเลี้ยงกระต่ายตัวนี้ไว้
รอให้มันออกลูกครอกหนึ่ง แล้วออกอีกครอก เธอก็จะมีกระต่ายสองครอก เอามาทำหัวกระต่ายรสเผ็ดได้เต็มอ่างใหญ่เลย
ทหารทั้งสองนายมาส่งซางอวี่ถึงบ้าน
ซางอวี่โบกมือบอกให้พวกเขารีบไปจัดการเหยื่อที่หิ้วมา แล้วเดินเข้าลานบ้าน
เธอหาตะกร้าใบหนึ่งมาปูฟางไว้ข้างในเล็กน้อย ก่อนจะใส่แม่กระต่ายที่กำลังตั้งท้องลงไป
ส่วนกระต่ายอีกสองตัว เธอหิ้วไปไว้ในครัว
ตอนนี้ฟ้ามืดสนิทแล้ว แต่เสิ่นจื้อหนานยังไม่กลับมา ดูท่าวันนี้คงไม่รู้ว่าจะกลับถึงบ้านกี่โมง
ซางอวี่ถอนหายใจเบา ๆ แม้จะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าการเป็นภรรยาทหารต้องลำบาก แต่พอต้องเจอกับตัวจริง ๆ ในใจก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง
ซางอวี่พับแขนเสื้อขึ้น แล้วเริ่มจัดการสมุนไพรที่เก็บกลับมาในครัว