เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนซางอวี่ตื่น เสิ่นจื้อหนานก็ออกไปฝึกซ้อมตั้งแต่เช้าแล้ว
ซางอวี่มองเตียงที่ว่างเปล่า พลางขยับเอวที่เมื่อยล้าไปมา ผู้ชายคนนี้เรี่ยวแรงดีจริง ๆ ทำงานหนักขนาดนั้น กลางคืนก็ยังไม่ยอมพักอีก
เธอ… คงต้องหาอะไรบำรุงเขาสักหน่อยแล้ว
เพิ่งหายจากอาการป่วยหนัก อย่าหักโหมจนทรุดอีกเลย
เสิ่นจื้อหนาน: ภรรยายังสงสัยในฝีมือของผมอยู่ จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ซางอวี่เห็นกระดาษโน้ตวางอยู่ข้างหัวเตียง จึงหยิบขึ้นมา บนนั้นเป็นลายมือทรงพลังของเสิ่นจื้อหนาน
“อาหารเช้าอยู่ในครัว วันนี้ก็ยังไม่แน่ว่าจะเลิกงานกี่โมง”
ซางอวี่ลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วเดินเข้าครัว
บนโต๊ะในครัวมีกล่องข้าววางอยู่สองกล่อง กล่องหนึ่งใส่น้ำเต้าหู้ อีกกล่องใส่ซาลาเปาไส้หมู
เข้ากันดีเหมือนกันนะ
เธอหยิบกับข้าวเล็ก ๆ น้อย ๆ มาสองอย่าง แล้วกินอาหารเช้าจนหมดอย่างรวดเร็ว
หลังอาหารเช้า ซางอวี่ก็เริ่มปรุงสมุนไพร
ตอนนี้ภารกิจสำคัญที่สุดของเธอคือการรักษาสวี่ไป๋ซวี่
ซางอวี่ยุ่งอยู่ตลอดช่วงเช้า ในที่สุดก็ปรุงยาที่จำเป็นเสร็จเกือบหมด ส่วนที่เหลือก็ทำได้เพียงรอเวลา
ซางอวี่เดินสำรวจรอบลานบ้าน แล้วตัดสินใจทำชั้นวางยาสักชั้น
เธอหาไม้ที่ค่อนข้างตรงมาหลายท่อน แล้วใช้มีดอีโต้แต่งไม้ให้มีความยาวเท่ากันอย่างคล่องแคล่ว
จากนั้นก็หาไม้ที่เล็กลงมาหน่อยอีกหลายท่อน ใช้เวลาทุบตอกไม่นานก็ทำโครงขึ้นมาได้
ตอนนี้เหลือแค่กระด้ง
ในบ้านมีกระด้งอยู่สองใบ น่าจะเบิกมาจากฝ่ายสนับสนุน