เสียงตวาดลั่นดังมา
เหล่าบอดี้การ์ดแทบร้องไห้ พวกเขาทั้งหมดหยุดมืออย่างว่าง่าย แต่ฉินอวิ๋นกลับไม่ทันได้ตั้งตัว
ชินแล้ว
เพราะว่า!
นอกเหนือจากแม่ของเขาแล้ว ในโลกนี้ยังไม่มีใครสั่งเขาได้
เหล่าบอดี้การ์ดที่ไร้เรี่ยวแรงจะต่อสู้อยู่แล้ว พอหยุดมือก็ยิ่งถูกซ้อมหนักขึ้นไปอีก เกือบจะหนึ่งวินาทีต่อหนึ่งคน กระเด็นออกไปหมด ล้มลงกับพื้น กุมหน้าอกร้องครวญคราง
และเมื่อเจียงเทียนหรานมองเห็นใบหน้าของคนที่ยืนอยู่ข้างรถเฟอร์รารีและลงมือทำร้ายคนอื่นได้ชัดเจน
ทันใดนั้นเอง เธอก็ชะงักค้าง
โยวเฉ่าเฟิงโกรธแทบตาย ชี้ไปที่ฉินอวิ๋นแล้วตะคอก "ไอ้บ้า ไอ้บ้า ไอ้บ้า!"
เขาด่าติดต่อกันสามครั้ง พอมองเห็นเจียงเทียนหรานอยู่ไกลๆ ก็รีบพูด "เทียนหราน เธอวางใจได้ ไอ้สารเลวที่ขโมยรถเธอ ฉันจะจัดการมันให้เธอเอง"
สวีเถิงก็รีบประจบ "ใช่แล้ว คุณหนูเจียง พวกเราตัดสินใจแล้วว่าจะช่วยเธอออกหน้า ยังไงก็ไม่ให้ไอ้หนูนี่หนีไปได้"
กู้ถังก็ตะโกนตาม "และฉันด้วย คุณหนูเจียง ฉันรู้จักไอ้หนูนี่ ต่อให้มันหนีไป ฉันก็จะช่วยเธอจับมันกลับมา"
ตระกูลเจียงเป็นตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในเจียงหนาน ในสายตาของเหล่าคุณชายไฮโซเหล่านี้ กลายเป็นเป้าหมายที่ต้องเอาใจ
โดยเฉพาะโยวเฉ่าเฟิง เขาหลงรักเจียงเทียนหรานมาตั้งแต่เด็ก โอกาสจะได้แสดงออกอย่างนี้หากไม่ฉวยไว้ ก็คงไม่ปล่อยผ่านไปง่ายๆ แน่