ด้วยความเศร้าหมองเล็กน้อย ฉินอวิ๋นเต็มไปด้วยความกังวล ได้ยินลุงเจียงบอกว่าคนพวกนี้ล้วนเป็นเพื่อนสนิทของเจียงเทียนหราน และคลับก็เป็นเจียงเทียนหรานเปิดร่วมกับเพื่อนๆ
งั้นบอดี้การ์ดพวกนี้ก็เป็นของเจียงเทียนหรานด้วย
ถ้าพวกเขาลงมือ จะสู้ดีหรือไม่สู้ดีล่ะ?
ให้ตายเถอะ!
ฉินอวิ๋นถอนหายใจ ไม่เคยมีความรักก็ลำบากแบบนี้แหละ เดิมทีมาปลอบเธอ แต่กลายเป็นว่าเธอยิ่งโกรธหนักกว่าเดิม
ในขณะนั้นเอง บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็เคาะกระจกรถ สีหน้าเคร่งขรึม
ไม่มีทางเลือก เรื่องที่ต้องเผชิญก็ต้องเผชิญ!
ฉินอวิ๋นจำใจต้องดับเครื่องยนต์ ถือกุญแจรถเปิดประตูแล้วลงจากรถ
เขาลูบต้นคออย่างเขินอาย มองคนกลุ่มตรงหน้า ไอเบาๆ แล้วพูดว่า "เอ่อ... ผมแค่ล้อเล่น ล้อเล่นน่ะ!"
"เดี๋ยวผมจะอธิบายให้ฟัง"
"ผมไม่ได้ตั้งใจ"
ได้ยินคำพูดนี้ บอดี้การ์ดทั้งหมดก็หัวเราะเยาะออกมาพร้อมกัน
"ล้อเล่น? ไอ้หนู ขโมยกุญแจรถมาขับรถที่คุณหนูใหญ่เจียงจะให้คุณชายโยว นี่มันล้อเล่นที่เอาชีวิตเข้าแลกนะ"
"ใช่แล้ว ไอ้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง วันนี้แกอย่าหวังว่าจะเดินออกไปทั้งเป็น"
"แกจบแล้ว"
"..."
พอพูดจบ
ฉินอวิ๋นก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
ขโมยกุญแจรถ?
เดี๋ยวนะ!
ไม่ใช่สวัสดิการของคลับเหรอ?
ในขณะนั้นเอง โยวเฉ่าเฟิงก็นำสมาชิกคลับทั้งหมดเดินเข้ามาท่ามกลางหมู่บอดี้การ์ด
"ฉินอวิ๋น ข้าอยากรู้ว่าแกเอาความกล้าที่ไหนมาทำตัวอวดดีที่นี่?"
"หลิวย่ารู้หรือเปล่าว่าแกมาขโมยรถที่นี่?"