ฉินอวิ๋นถึงกับพูดไม่ออก ยุคนี้ยังจะมีคนแบบนี้ที่ชอบข่มขู่บังคับซื้อขายอีกหรือ
ไม่เห็นกฎหมายบ้านเมืองไว้ในสายตาเลยจริงๆ
หลังจากได้ยินจากปากเจียงเจิ้งฝ่าเกี่ยวกับความสำคัญของเทคโนโลยีของบริษัทหลิวย่า เขาก็ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าอนาคตของหลิวย่านั้นสดใสแค่ไหน!
โตมาด้วยกันกับหลิวย่าตั้งแต่เด็ก เขารู้ดีถึงฐานะทางบ้านของหลิวย่า พ่อจากไปตั้งแต่ยังหนุ่ม แม่เลี้ยงเดี่ยวต้องเหนื่อยยากเลี้ยงดูเธอมาคนเดียว
ความฝันของหลิวย่าตั้งแต่เด็กคือการได้ประสบความสำเร็จ หาเงินก้อนโต เพื่อให้แม่เลี้ยงมีบั้นปลายชีวิตที่มีความสุข
ตอนนี้เพิ่งเรียนจบได้ไม่นาน ก่อตั้งบริษัทขึ้นมา ลำพังเพิ่งจะมีอนาคตที่ดี ก็ยังโดนพวกนายทุนล้อมปราบอีก!
ในฐานะเพื่อนที่โตมาด้วยกัน ฉินอวิ๋นจะทำเป็นยืนดูเฉยๆ ไม่ได้แน่นอน
เพราะว่า!
ตอนนั้นฐานะทางบ้านของตัวเองแย่กว่าหลิวย่ามากนัก ต้องพึ่งพาแม่เลี้ยงของเธอช่วยเหลือ ครอบครัวของเขาถึงได้ค่อยๆ ผ่านพ้นช่วงลำบากมาได้
บุญคุณครั้งนี้ฉินอวิ๋นไม่มีวันลืม
พูดจบเขาก็กำลังจะออกไป
แต่ในตอนนั้นเอง!
เสียงฝีเท้าอันโอหังดังอึกทึกมาจากหน้าออฟฟิศทั่วทั้งโถงทางเดิน กลุ่มอันธพาลที่วางมาดหยิ่งยโสเตะประตูออฟฟิศเปิดออกอย่างแรง
มองออกไปด้านนอก ตามทางเดินสองฝั่งก็เต็มไปด้วยผู้คน บรรยากาศแบบนี้ไม่แพ้ตอนฉินอวิ๋นปลดประจำการกลับมาเจียงหนานวันแรกเลยสักนิด