จ้าวชิงซวงสีหน้าเย็นชา มองลงมายังจ้าวชื่อหลงด้วยท่าทางที่สูงส่ง ดวงตาไร้ซึ่งความเคารพต่อผู้ใหญ่แม้แต่น้อย
จริงๆ แล้ว ตอนที่ได้ข่าวว่าท่านปู่ขับไล่ลุงรองออกจากตระกูล จ้าวชิงซวงก็ตกใจไม่น้อย ไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใด
ต่อให้ลุงรองใช้วิธีที่ไม่ชอบมาพากลในการบังคับซื้อบริษัทของหลิวย่า ก็ไม่ถึงกับต้องไล่ออกจากตระกูลเลยไม่ใช่หรือ?
เมื่อก่อน ลุงรองก็เคยทำอะไรแบบนี้ไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง
ทำไมครั้งนี้ถึงถูกลงโทษหนักขนาดนี้?
แต่จ้าวชิงซวงก็ไม่ได้ถามอะไรมาก กลับรู้สึกโล่งใจด้วยซ้ำ หากลุงรองถูกขับออกจากตระกูลแบบนี้ ต่อไปตระกูลจ้าวก็คงเป็นของตนกับพ่อเป็นใหญ่
ไม่ต้องมาวุ่นวายต่อสู้กับลุงรองอีก
แต่ที่คิดไม่ถึงคือ วันนี้งานเลี้ยงวันเกิดสำคัญของท่านปู่ ลุงรองจ้าวชื่อหลงยังกล้าส่งเสียงดังมาหาเรื่องถึงที่!
เขาไม่กลัวท่านปู่จะลงโทษจริงหรือ?
ได้ยินคำพูดของจ้าวชิงซวง จ้าวชื่อหลงส่งเสียงหึๆ ในลำคอ ยิ้มอย่างดูถูก
“ท่านปู่?”
“จ้าวชิงซวง ฉันเป็นลุงรองของเธอนะ ทำไมเจอผู้ใหญ่แล้วไม่รู้จักมารยาทบ้างเลย?”
“ที่เธอบอกว่าได้เรียนท่านปู่แล้ว ฉันไม่เชื่อหรอก”
จ้าวชื่อหลงทำหน้าทะเล้น ตอบกลับอย่างแข็งกร้าว
จ้าวชิงซวงเลิกคิ้ว รู้สึกว่าชายตรงหน้านี้ทำให้คนรำคาญใจจริงๆ
วันนี้เหล่าตระกูลใหญ่แห่งเจียงหนานมารวมตัวกัน เหล่าคนมีชื่อเสียงจากทุกวงการก็มา