ที่ราบหน้าด่านถงกวนเริ่มสั่นไหวอย่างช้าๆ
ไม่ใช่แผ่นดินไหว ไม่ใช่ทหารกองทัพทั้งหมดลุกขึ้นยืนพร้อมกัน
เป็นกองหน้าขยับก่อน แล้วกองกลาง กองหลัง ค่อยๆ ตามลำดับ
ทหารหกแสนนายแบ่งเป็นค่ายใหญ่สิบกว่าแห่ง เรียงรายจากตะวันออกถึงตะวันตกกินอาณาบริเวณหลายสิบลี้ ใส่เกราะ จัดแถว ยกบันไดปีนกำแพง เสียงเคลื่อนไหวส่งต่อกันเป็นชั้นๆ เหมือนคลื่นซัดจากไกลเข้ามาใกล้ สุดท้ายกระแทกเข้าที่ใต้กำแพงเมืองถงกวน
แรงสั่นสะเทือนของพื้นดินจากเบาบางกลายเป็นเสียงทึบ ก้อนกรวดเล็กๆ แรกเริ่มกระเด้งเบาๆ ต่อมาค่อยเด้งสูงลิบ
บนกำแพงเมืองถงกวน ชามเคลือบหยาบข้างเท้าทหาร น้ำเย็นสั่นไหวเป็นระลอกละเอียด วงหนึ่งชนอีกวงหนึ่งที่ขอบชาม กระเซ็นออกมาสองสามหยด
ซุนชวนถิงยืนอยู่บนหอประตูเมือง
แรงสั่นสะเทือนไต่ขึ้นมาจากพื้นรองเท้า อาการชาแล่นตามกระดูกขาขึ้นไปข้างบน
เขารักษาด่านถงกวนมาเกือบครึ่งเดือน
เคยเห็นโจรร่อนเร่กลุ่มเล็กก่อกวน เคยเห็นการบุกโจมตีลองเชิง เคยเห็นศึกขัดสีกันที่ล้อมไม่เข้าโจมตีไม่แตก
แต่ไม่เคยมีเช้าไหน เหมือนเช้าวันนี้เลย——
แม้แต่ฝุ่นที่สะสมตามรอยต่ออิฐบนกำแพงเมือง ก็ยังร่วงหล่นลงมาซู่ๆ
กลองหนังวัวหลายร้อยใบต่างตีดังขึ้น
จังหวะกลองไม่ใช่พรึบพรับพร้อมกัน แต่ตีไล่กันทีละค่าย สุดท้ายรวมเป็นเสียงฟ้าร้องทึบกึกก้อง
ตุม
ตุม ตุม
คลื่นเสียงกระแทกกำแพงเมืองแล้วสะท้อนกลับ สั่นจนแก้วหูปวดร้าว
ฝุ่นตกลงบนหมวกเหล็ก บ่าเกราะของทหาร และตกลงบนบ่าของซุนชวนถิงด้วย ก่อเป็นชั้นบางๆ สีขาว
ดาบหอกถูกชูขึ้น
จากแถวหน้าเริ่มต้น ปักขึ้นทีละผืน สุดท้ายต่อเนื่องเป็นป่าเหล็กที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
ธงสารพัดสีโบกสะบัดเต็มครึ่งฟ้า แดง ขาว น้ำเงิน ปักอักษรชื่อหน่วยของตนเอง ปลิวสะบัดล้อลมในยามเช้า
ผืนธงตีกันดังเปาะแปะ กลบแสงตะวันยามเช้าที่เพิ่งขึ้นไปเกือบครึ่งฟ้า