วันรุ่งขึ้นหลังชัยชนะครั้งใหญ่ ณ ลานฝึกซ้อมด่านถงกวน
แสงอรุณสาดลงมาจากสันเขาทางทิศตะวันออก กระทบกลางลานฝึกซ้อมอย่างแรง จนกระเจิงเป็นประกายเงินขาวแสบตาจนแทบลืมไม่ขึ้น
ตู้ไม้การบูรหลายร้อยใบถูกเปิดฝา ซ้อนกันเป็นเนินสูง ก้อนเงินหลวงเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ส่องแสงเยือกเย็นนุ่มนวล สายลมพัดฝุ่นเหลืองผ่านไป ผิวเงินแทบไม่มีแม้แต่เศษฝุ่นติด แวววาวจนส่องเห็นใบหน้าแตกระแหงของผู้คนได้ชัดเจน
ซุนชวนถิงนำทหารม้าออกไล่ตามไปตั้งแต่คืน ลานฝึกซ้อมเหลือเพียงทหารฉินที่รักษาการณ์ กองทัพใหม่ปักกิ่ง และทหารราบหนักที่ตั้งแถวรออยู่
ทหารราบหนักสามพันนายตั้งอยู่กลางลาน ดั่งกำแพงดำอันเงียบงัน
กองทัพใหม่ปักกิ่งยืนอยู่ทางขวา สีหน้าแม้จะสดใส แต่อยู่ในเมืองหลวงก็เคยเห็นพิธีจ่ายเงินเดือนของไท่จื่อมาก่อน จึงแม้ตื่นเต้นแต่ไม่สับสน
ที่ใจปั่นป่วนราวคลื่นยักษ์อย่างแท้จริงคือทหารฉินทางซ้าย
คนพวกนี้เป็นใคร?
คือทหารกองประจำการท้องถิ่นมณฑลส่านซี คือทหารรักษาชายแดนที่เฝ้าด่านถงกวนมาร่วมครึ่งปี
ใบหน้าแตกระแหง มือเต็มไปด้วยรอยด้านจากการจับมีด เกราะบนตัวปะแล้วปะอีก แม้แต่ขอบรองเท้าก็ด้ายหลุดปริ
ไม่กี่วันก่อน เมื่อเกวียนเสบียงและเงินหลายร้อยคันถูกลำเลียงเข้าคลังของด่านถงกวน พวกเขาก็ยืนมองอยู่บนกำแพงเมือง
ล้อเกวียนบดทับแผ่นหินเขียวส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ลังเงินที่ปิดผนึกตราสีแดงถูกขนเข้าไปทีละลัง สุดสายตา