ปีกธงเหลืองขอบถูกทะลวงจนขาดสะบั้น
ทวนมังกรแถวหน้าบุกแหวกผ่านไป
เสียงปลายทวนเจาะเกราะดังกรอบแกรบเป็นจังหวะต่อเนื่อง
ปลายเหล็กแทงทะลุหลังบาเหยียล่า ทะลุออกมาทางหน้าอก
พร้อมเลือดและเศษเนื้อ ถูกตรึงร่างเข้ากับคนแถวที่สอง
ทวนมังกรแถวสองบุกตามช่องว่างบดขยี้เข้าไป
ขบวนรูปสามเหลี่ยมเฉือนดุจตะปูเหล็กร้อน แทงจากปีกเข้าสู่ใจกลางขบวน
ทหารธงเหลืองขอบล้มตายเป็นแถว ราวกับเกี่ยวข้าว
เสียงร้องโหยหวน เสียงกระดูกแตก เสียงเกราะแหลก รวมกันเป็นเสียงเดียว
กลางขบวนทัพ
เจ้าธงเหลืองขอบไป่อินถู ตาแดงก่ำ
เขาเป็นหลานแท้ ๆ ของหนูเออร์ฮาชื่อ ครองธงมากว่าสิบปี
รบจากเฮถูอาลามาถึงชานไห่กวาน ไม่เคยแพ้ยับเยินขนาดนี้มาก่อน
ด้านหลังคือธงมังกรทองประจำธงเหลืองขอบ
ธงยังอยู่ ธงเหลืองขอบก็ยังอยู่
ธงล้มเมื่อใด ธงเหลืองขอบก็สิ้นชื่อเมื่อนั้น
"บาเหยียล่า ตามข้าไป!"
ไป่อินถูชูดาบโค้ง นำบาเหยียล่าองครักษ์หลายสิบคน บุกเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง
เขาบุกตะลุยด้วยตัวเอง ก็เพื่อประคองขวัญกำลังทหาร
ทหารธงเหลืองขอบรอบข้างเห็นเจ้าแปดธงบุกไปข้างหน้า ต่างกัดฟันถอยกลับมาสู้ใหม่
ไม่มีใครถอย
เจ้าแปดธงยังสู้ไม่ยั้ง พวกเขาหากถอยคือโทษประหาร
จูฉือล่างมองทะลุทุกอย่าง
ชุดเกราะดำม้าดำ กระตุ้นสีข้างม้าเพียงครั้งเดียว
ยามเดียวม้าตัวเดียว พุ่งชนตรงเข้าไป
ทวนม้าปลายยาวส่งไปข้างหน้า
บาเหยียล่าสองคนหน้าสุดยกโล่กัน
เสียง "กะครึก"
โล่พร้อมแขนถูกหักขาดกระเด็น
ปลายทวนแทงเข้าหน้าอกทั้งคู่ ถูกเหวี่ยงกระเด็นราวกับกระสอบป่าน
องครักษ์ที่เหลือกรูกันขึ้นมา
จูฉือล่างหมุนข้อมือ
ทวนม้ากวัดเป็นวงกว้าง
แสงเย็นเฉือนครูดพื้น
ขาบาเหยียล่าสามคนถูกฟันขาดพร้อมกัน
ล้มลงกับพื้น กอดขาที่หักร้องโหยหวน
ก่อนหลังเพียงชั่วสามลมหายใจ