แสงอรุณสาดส่องลอดช่องหน้าต่างเข้ามา
เป็นแนว ๆ ตกต้องโต๊ะราชการ
ฝุ่นละอองลอยละล่องอยู่ในลำแสงสีทอง
จูฉือล่างนั่งอยู่หลังโต๊ะราชการ
เบื้องหน้ามีเอกสารลับของสำนักสืบราชการลับตะวันออก และบัญชีรายชื่อที่เขียนขึ้นจากความทรงจำ
ชื่อ ตำแหน่ง เรือนพัก และทรัพย์สินโดยประมาณ ถูกเขียนไว้อย่างละเอียดชัดเจนทุกตัวอักษร
นี่คือสิ่งที่จดจำไว้ในสมองก่อนข้ามเวลามา
เรื่องราวของเหล่าหนอนบ่อนไส้ในปลายราชวงศ์หมิง เขารู้ดีกว่าฉงเจินเสียอีก
เมื่อคืนไม่ได้นอนทั้งคืน
จากประตูซวนอู๋บุกฆ่าจนถึงตำหนักเฉียนชิง กุมอำนาจสำเร็จราชการจากมือฉงเจินมาได้
แต่เขารู้ดี การชิงอำนาจเป็นเพียงของทานเล่นเท่านั้น
การเก็บกวาดบัญชีต่างหาก คือจุดเริ่มต้นที่แท้จริง
ปลายนิ้วกราดไปตามชื่อแรกในบัญชี — โจวเหยียนหยู
ไล่ลงมา หวังเต๋อฮว่า หวังจือซิน เต็มหน้ากระดาษล้วนเป็นหัวหน้าพรรคตงหลิน และพวกพรรคขันทีผู้โกงกินรายใหญ่
มุมปากจูฉือล่างยกยิ้มเย็นชา
ไฟในใจ ที่อัดแน่นมาตลอดทาง ในที่สุดก็ลุกโชนขึ้น
พรรคตงหลินงั้นหรือ?
ปากเต็มไปด้วยคุณธรรมความชอบธรรม แต่ท้องเต็มไปด้วยเล่ห์กลสกปรก
ยามว่างก็ยกเมฆพูดเรื่องจิตใจ พอมีเรื่องก็รุมถล่มขุนพลผู้มีความสามารถ การแย่งชิงอำนาจกันดุเดือดกว่าใครเพื่อน
พอถึงเวลาลงมือจริง ต่างคนต่างถอยไปซ่อนตัว พูดแต่ "ธรรมเนียมบรรพบุรุษ" "วาจาคนโบราณ" จนไม่มีทางทำอะไรสำเร็จสักครึ่งเรื่อง
หลู่เซียงเซิงตายได้อย่างไร?
ซุนชวนถิงถูกบีบให้ตายได้อย่างไร?
หยวนฉงหวนถูกกลั่นแกล้งใส่ร้ายได้อย่างไร?
ครั้งไหนที่มีเบื้องหลังของพรรคตงหลินพวกเจ้าไม่เกี่ยวข้องบ้าง?
มณฑลส่านซีเกิดภัยแล้ง ราษฎรต้องแลกบุตรกันกิน
พวกเจ้ากลับจับจองที่ดินนับหมื่นหมู่ในเจียงหนาน มีเมียสนมเป็นฝูง สักตำลึงภาษีก็ไม่ยอมจ่าย