เปิดเรื่องได้ทหารราบเกราะหนักสามพันนาย ต้าหมิงของข้าจะแพ้ได้ยังไง

ตอนที่ 118 ทรงพระเจริญ

9 นาที· 2.1K คำ

อีกฟากหนึ่ง ทหารเศษเดนของฮั่นแปดธงและม้งแปดธงหาได้คิดที่จะยอมจำนนไม่

พวกเขารู้ดีว่าตนเป็นพวกเถื่อน ยอมแพ้ก็ต้องตาย จึงได้แต่ซ่อนตัวอยู่หลังใบกังหันและหอธนู ขัดขืนสุดกำลัง ยิงธนูซุ่ม ปาไฟเผา ทำศึกครั้งสุดท้ายอย่างหมดหวัง

แต่การขัดขืนเพียงเท่านี้ ต่อหน้ากองทัพหมิง หาได้อยู่ในสายตาไม่

ทหารถือโล่แห่งกองทัพเทพมังกรผลักเกวียนโล่รุกคืบหน้า เหล่าทหารถือหอกยาวตามหลังแทงทิ่มพลาน ทหารธนูระดมยิงเข้าใส่ใบกังหัน เพียงชั่วเวลาเผากำยานหนึ่งท่อน ทหารแปดธงที่ขัดขืนสุดกำลังก็ถูกกวาดล้างสิ้นซาก ถูกแทงจนกรุยกรายเป็นรังผึ้งบ้าง ถูกไฟคลอกทั้งคนทั้งเรือนจนมอดเป็นเถ้าธุลีบ้าง ไร้ซึ่งโอกาสแม้แต่จะกล่าวคำขอลุแก่โทษให้จบประโยค

เสียงร่ำไห้ เสียงกรีดร้อง เสียงอาวุธเสียบเนื้อ เสียงกระดูกแตกหัก ประสานกัน ณ ยอดกำแพงเมือง กลายเป็นเสียงนฤมิตแห่งนรกภูมิ

โลหิตไหลตามรอยแตกของอิฐเมืองท่วมท้น รวมตัวเป็นสายธารเลือดสีคล้ำ หยดลงบนกองศพเชิงกำแพงเมือง ฉ่ำชุ่มผืนดินแช่แข็งจนดำคล้ำ

ทว่าทหารหมิงกลับยิ่งฆ่ายิ่งคลั่ง ยิ่งฆ่ายิ่งคึก ปากตวาดนับจำนวนเงินรางวัล มีดในมือฟันเร็วขึ้นกว่าเก่า หาได้มีความรู้สึกผิดชอบใด ๆ ต่อการสังหารพวกทรยศที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อชิงไม่ กลับรู้สึกเพียงได้ระบายอารมณ์ รู้สึกเพียงสะใจ

เพียงชั่วขณะที่การกวาดล้างบนยอดกำแพงเมืองใกล้จะสิ้นสุด เสียงกีบม้าก็ดังมาจากทิศทางประตูเมืองชั้นนอก

โจวอวี่จี๋ ถือดาบยาวเปื้อนเลือด นำทหารองครักษ์กว่าสิบนายวิ่งขึ้นมาตามทางม้า เพิ่งจะนำทหารรักษาชายแดนกวาดล้างศัตรูที่เหลือในประตูเมืองชั้นนอกจนสิ้น โอทเมียเลือดโชก เกราะยังเสียบลูกธนูหักอยู่สองดอก ใบหน้าเปรอะเลือดเป็นจุด ๆ ดั่งยมบาลที่เพิ่งปีนออกจากกองภูเขาศพทะเลเลือด

แต่ทว่า พอเหยียบขึ้นสู่ยอดกำแพงเมืองหลัก เขากลับหยุดชะงักกึก

บนพื้นเต็มไปด้วยศพนอนเกลื่อนกลาด ทว่าราวแปดในสิบส่วนคือทหารองครักษ์ชั้นยอดและสารถีแห่งกองทัพกวนหนิง ล้วนตายอย่างน่าสยดสยอง ถูกตัดกลางลำตัว ถูกแทงทะลุอก ถูกบดขยี้กะโหลก สายตามองไปไกล แทบไม่มีศพใดสมบูรณ์แม้แต่ร่างเดียว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป