กลิ่นคาวเลือดที่ประตูอู่เหมินยังไม่จางหาย
ขบวนเกวียนขนเสบียงก็ออกรุดหน้าไปแล้ว
บนถนนฉางอาน ตลาดค้าสัตว์พาหนะวุ่นวายจนแทบบ้าคลั่ง
พ่อบ้านของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ทั้งตระกูลขุนนางผู้มีศักดิ์ ขุนนางฝ่ายบุ๋น ฝ่ายบู๊ ต่างเบียดเสียดกันอยู่ที่นั่น
ลาที่ปกติขายตัวละสองตำลึง บัดนี้เรียกห้าตำลึง หกตำลึง ยังแย่งกันไม่พอ
พ่อบ้านของจวนติ้งกั๋วกงชูราคาขึ้นไปถึงแปดตำลึงต่อตัว
"มีเท่าไหร่เอาหมด!"
"เอาให้หมด!"
"เงินมีพอแน่นอน!"
เขาตะโกนจนเสียงแหบแห้ง
ท่านกั๋วกงกล่าวว่า หากเสบียงไปถึงช้าแม้เพียงวันเดียว ทั้งตระกูลต้องตายหมด
เงินทองนับเป็นสิ่งใด
สิ้นชีวิตแล้ว เงินที่เหลือไว้ให้รัชทายาทยึดทรัพย์หรือ?
ไม่พอ
ยังไม่พอ
ลาและม้าทั่วเมืองหลวงรวมกันแล้วก็ยังไม่พอจะลากเสบียงสองล้านกว่าสือ
เหล่าขุนนางตาแดงก่ำ
ลา
ลาที่ใช้โม่แป้ง ลาที่ใช้ขนของ ถึงขั้นวัวที่ใช้ไถนาต่างถูกเกณฑ์ไปหมด
ลาตัวหนึ่งปกติราคาห้าเฉียน บัดนี้ขึ้นราคาเป็นสองตำลึงทันที
แย่ง
แย่งกันอย่างบ้าคลั่ง
แม้แต่แรงงานราษฎรก็ยังแย่งกัน
ท่าเรือ หน้าประตูเมือง ล้วนเต็มไปด้วยคนรับจ้าง