เซิ่งจิง ห้องฉงเจิ้ง
เปลวเทียนสั่นไหวตลอดทั้งคืน
ตัวเอ้อกุ่นนั่งอยู่หลังโต๊ะ บนโต๊ะมีรายงานลับห้าฉบับ
แต่ละฉบับถูกเขาพลิกอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน จนขอบกระดาษสึกหรอ บางจุดถูกนิ้วถูจนขาด
เขาหยิบฉบับแรกขึ้นมา ชำเลืองมอง แล้ว "ปั้ง" ทุบลงบนโต๊ะ
โต๊ะไม้เนื้อแข็งสั่นสะเทือนอย่างแรง น้ำชาในถ้วยกระฉอกออกมา ไหลเปื้อนเต็มโต๊ะ
"ไท่จื่อปลอมก่อการยึดอำนาจ ขึ้นสำเร็จราชการ กักขังฉงเจิน ยึดทรัพย์ขุนนางและขุนศึก ได้เงินถึงห้าสิบล้านตำลึง"
ฉบับที่สอง ทุบหนักขึ้นอีก ถ้วยชากระเด็นลอยขึ้น
"ที่ด่านถงกวน ทหารเกราะหนักสามพันทำลายกองทัพหกแสนของหลี่จื้อเฉิง ทหารม้ามังกรหิมะใหญ่ปรากฏตัวในสนามรบเป็นครั้งแรก"
ฉบับที่สาม ข้อนิ้วทุบลงบนโต๊ะดังตุ้บหนึ่งครั้ง
"กบฏที่เซวียนฟู่ถูกปราบ หัวของหม่าเปียวถูกแขวนไว้ที่ประตูเมือง แม่ทัพใหญ่ทุกเมืองขายทรัพย์สินส่วนตัวเพื่ออุดตำแหน่งว่าง เงินเดือนทหารของแนวชายแดนทั้งเก้าถูกจ่ายตรงถึงทหารชั้นผู้น้อย"
ฉบับที่สี่ มือที่กำรายงานลับไว้ เส้นเลือดปูดโปน
"ทหารราบเกราะหนักหนึ่งพันนายคุ้มกันเกวียนหลายร้อยคันออกจากเมืองหลวงมุ่งหน้าใต้ ปลายทางไม่ชัดเจน"
ฉบับที่ห้าถูกทุบลงบนโต๊ะ เปลวเทียนเบี่ยงตัวอย่างรุนแรงจากแรงลม เกือบดับ
"กองทัพเทพมังกรที่ลานฝึกซ้อมในเมืองหลวงเอาชนะกองทัพปักกิ่ง ไท่จื่อปลอมพระราชทานสองแสนตำลึง ทั้งสองกองทัพซ้อมรบแข่งขันกัน"
รายงานลับห้าฉบับวางเรียงกัน ดั่งตบห้าครั้งบนใบหน้าเขา
ตัวเอ้อกุ่นเงียบงัน
ข้อนิ้วกดที่หว่างคิ้ว ผิวหนังใต้ปลายนิ้วตึงแข็ง
เดิมทีเขาคิดว่าหมิงเป็นเพียงเปลือกที่เน่าเปื่อย หลี่จื้อเฉิงผลักก็ล้ม พวกเขาแปดธงรอเปิดด่านเข้าไปเก็บผลไม้ก็พอ
แต่จู่ ๆ ก็มีไท่จื่ออายุสิบห้าปีโผล่ออกมา ใช้เวลาไม่กี่เดือน กลับอุดรูโหว่ที่เน่าเปื่อยกว่าสิบปีได้อย่างน่าอัศจรรย์?
ฝานเหวินเฉิงยืนอยู่ข้าง ๆ ก้มมือ ไม่กล้าหายใจแรง