กู้เนี่ยนและฟู่จิ่งเฉินพาเด็กน้อยจ้ำม่ำไปที่สถานีตำรวจ ที่สถานีมีตำรวจไม่กี่คน คาดว่ายกกำลังกันไปที่ตลาดมืดหมดแล้ว
เป็นตำรวจหนุ่มที่รับเรื่องของพวกเขา
หลังจากแจ้งสถานการณ์แล้ว กู้เนี่ยนอยากฝากเด็กน้อยไว้กับตำรวจ แต่พอกู้เนี่ยนส่งเด็กน้อยให้ตำรวจ เด็กน้อยก็ร้องไห้โฮขึ้นมาทันที
"ไม่เอา ไปกับป้าหนู ป้าหนูหอม..."
ตำรวจหนุ่มเป็นหนุ่มโสดยังไม่เคยแต่งงาน แถมยังปลอบเด็กไม่เป็น ได้แต่แนะนำกู้เนี่ยนว่า "สหายครับ ให้ผมถ่ายรูปเด็กน้อยไว้ก่อน คุณพาเด็กกลับบ้านไปก่อน ทิ้งที่อยู่ไว้ ถ้าพ่อแม่เธอตามหา ผมจะรีบไปแจ้งคุณทันที"
กู้เนี่ยนปลอบเด็กน้อยพลางถามว่า "แล้วถ้าพ่อแม่เธอไม่มาตามหาล่ะ"
ตำรวจหนุ่มตอบตามตรง "ถ้างั้นเราก็ทำได้แค่ส่งเธอไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าครับ"
"ไม่มี พ่อแม่ มีแค่ ป้าหนูตัวน้อย คุณอาเขย..."
เด็กน้อยกอดคอกู้เนี่ยนแน่นเหมือนกลัวว่าจะไม่เอาเธอ
นึกถึงสองคนที่ขาดหายไปในใจ เด็กน้อยยิ่งร้องไห้หนักขึ้น ร้องไปพลางออกแรงแขนน้อยๆ "ไป ป้าหนูไป..."
เห็นกู้เนี่ยนทำหน้าลำบากใจ ตำรวจหนุ่มก็แนะนำอีกว่า "สหายครับ ดูเด็กน้อยผูกพันกับคุณขนาดนี้ นี่คือวาสนาของพวกคุณนะครับ พาเธอกลับบ้านก่อนเถอะ ถ้ามีข่าวผมจะรีบไปแจ้งคุณทันที"
ทางตำรวจมีกำลังคนจำกัด จะมีเวลาดูแลเด็กเล็กๆ ได้ยังไง วันนั้นก็ต้องส่งเข้าไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า