วันรุ่งขึ้น กู้เนี่ยนก็ไม่รู้ว่าฟู่จิ่งเฉินเป็นบ้าอะไร ถึงอยากจะไปดูหนัง
จะทำยังไงได้? พระเอกของตัวเองก็ต้องตามใจเองสิ
ไม่ใช่ว่าเธอเองก็อยากรู้อยากเห็นโรงหนังยุคนี้หรอกนะ
พอมาถึงในเมือง เห็นหวังเจี้ยนฟาขี่จักรยานไม่รู้จะไปทำอะไร กู้เนี่ยนเห็นว่าไม่มีคนนอก ก็แกล้งหยิบแอปเปิ้ลถุงหนึ่งจากตระกร้าส่งให้ เพื่อขอบคุณที่เขาช่วยแก้ปัญหาเมื่อวันก่อน
หวังเจี้ยนฟาได้ยินกู้เนี่ยนบอกว่าปลูกเองที่บ้าน ถึงยิ้มรับไว้
พูดคุยกันสองสามประโยค ได้ยินตำรวจหนุ่มเรียกหวังเจี้ยนฟาไปประชุม กู้เนี่ยนก็บอกลาหวังเจี้ยนฟา
ตอนหันหลังไป ดูเหมือนเธอจะได้ยินตำรวจหนุ่มพูดว่า: "รองหัวหน้า ทางการสั่งให้ตรวจสอบเข้มงวด..."
กู้เนี่ยนก็ฟังไม่ชัดว่าจะตรวจสอบอะไรเข้มงวด แต่ฟู่จิ่งเฉินข้างๆ กระซิบบอกเธอว่า: "ตลาดมืด"
ใจกู้เนี่ยนสั่นวูบ แล้วก็ได้ยินฟู่จิ่งเฉินพูดอีกว่า: "คืนให้ท่านฉู่ ต่อไปติดต่อให้น้อยลง"
คิดเหมือนกับกู้เนี่ยน
กู้เนี่ยนไม่ชอบติดหนี้บุญคุณ เธอรีบดึงฟู่จิ่งเฉินไปตลาดมืด
ทางฝั่งท่านฉู่ก็เพิ่งได้รับข่าว แล้วได้ยินกู้เนี่ยนพูดแบบนั้น ก็สั่งให้ทุกคนสลายตัวทันที
ก่อนจากไป เขาทำหน้าจริงจังพูดกับกู้เนี่ยนว่า: "ต่อไปจะมีโอกาสตอบแทนคุณ"
กู้เนี่ยนตอบว่า: "สามีฉันให้มาบอกคุณ"
ท่านฉู่หันไปมองฟู่จิ่งเฉิน เห็นสายตาของเขาเปิดเผยจริงใจ ท่านฉู่ถึงค่อยๆ พูดว่า: "นาฬิกาสวยดี แต่ไม่ใส่จะดีกว่า"
พูดจบ เขาก็รีบจากไป
เหลือเพียงฟู่จิ่งเฉินที่ยืนขมวดคิ้วคิดลึก