กู้เนี่ยนไม่ได้ปิดบังฟู่จิ่งเฉิน เล่าเรื่องบทสนทนาระหว่างเธอกับท่านฉู่ให้เขาฟังทั้งหมด แต่แน่นอนว่าปิดเรื่องที่เธอข้ามภพมา
ฟู่จิ่งเฉินก็เดาได้ไม่ต่างกัน เขาคาดว่าเป็นครอบครัวของผู้เฒ่าที่เป็นเนื้อนาบุญซึ่งกู้เนี่ยนเคยพบเจอเกิดเรื่องขึ้น
แต่เขาไม่คิดว่าจะบังเอิญถึงเพียงนี้ ท่านฉู่คือผู้ที่คอยเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งหมด ลูกชายของผู้เฒ่าที่เป็นเนื้อนาบุญถึงกับถูกส่งมาที่กองธงแดงของพวกเขา เซวียนเซวียนกับฉู่ฉู่ถึงกับเป็นเหลนของผู้เฒ่าที่เป็นเนื้อนาบุญ
เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ สังเกตว่าไม่มีใครอยู่รอบข้าง จึงสวมกอดเอวของกู้เนี่ยนจากด้านหลังเบา ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่แฝงด้วยความมุ่งมั่นแน่วแน่ "เนี่ยนเนี่ยนอยากทำอะไรก็ทำไปเลย ถ้าเกิดเรื่องขึ้น ฉันจะรับผิดชอบเอง"
ในฐานะคนยุคหลัง กู้เนี่ยนรู้ว่าการเคลื่อนไหวนี้จะสิ้นสุดเมื่อไหร่ แต่ฟู่จิ่งเฉินไม่รู้
ในยามที่ทุกคนต่างหวาดกลัวเอาตัวรอด เขากลับพูดเช่นนี้ได้ นอกจากแสดงถึงความตามใจที่มีต่อเธอแล้ว ยังสะท้อนถึงความยุติธรรมในจิตใจของเขาด้วย
กู้เนี่ยนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ "ฟู่จิ่งเฉิน เธอวางใจเถอะ ฉันจะไม่เป็นอะไรแน่ และอนาคตของเธอก็จะราบรื่นเช่นกัน"
คำพูดของกู้เนี่ยนไม่ใช่การให้กำลังใจ แต่เป็นการยืนยันว่าพวกเขาจะราบรื่นปลอดภัย
ชีวิตคนเราจะราบรื่นไปตลอดได้อย่างไร แต่ฟู่จิ่งเฉินก็ไม่ได้กังวลสักนิด ขอเพียงในอนาคตมีเนี่ยนเนี่ยนของเขาอยู่ข้าง ๆ ไม่ว่าจะเจออะไร เขาก็พร้อมรับมืออย่างสงบ