หลังจากทำความสะอาดตัวเองเสร็จ กู้เนี่ยนสูดหายใจลึก "คุณป้าฮั่วเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจเสื่อม เกิดจากความวิตกกังวลเรื้อรังและพักผ่อนไม่เพียงพอ แถมยังกินอาหารไม่มีประโยชน์ ทำให้เส้นเลือดหัวใจเสียหาย เลือดลมไม่พอ"
ฮั่วอี้ชวนที่ไม่มีความรู้ด้านการแพทย์ฟังแล้วตกใจมาก "ผมคิดว่าเป็นแค่ไอธรรมดา งั้นต้องทำยังไงดี?"
กู้เนี่ยนปลอบ "ตอนนี้ยังอยู่ในระยะเริ่มต้น รักษาได้ ฉันจะฝังเข็มช่วยคุณป้าก่อน"
ฉู่เซียวหรานหันหลังให้
ใต้แสงตะเกียงน้ำมันสลัว กู้เนี่ยนฝังเข็มเงินลงบนจุดเสินเหมินด้านข้าง จุดเน่ยกวนที่แขนท่อนล่าง จุดซานอินเจียว และจุดอื่น ๆ
"เสินเหมิน ทำให้จิตใจสงบ; เน่ยกวน ขยายทรวงอกและปรับลมปราณ; ซานอินเจียว บำรุงม้ามและเลือด เพิ่มธาตุหยินของหัวใจ; หย่งเฉวียน ดึงไฟลงล่าง ทำให้จิตใจมั่นคง"
เทคนิคของเธอมั่นคงและแม่นยำ เข็มทุกเล่มแฝงไปด้วยพลังที่สงบนิ่ง
เสียงหายใจรัวเร็วของกู้ซูหรงค่อย ๆ เบาลง คิ้วที่ขมวดแน่นคลายออกเล็กน้อย "รู้สึก... หน้าอกไม่อึดอัดเท่าไหร่แล้ว" เธอพูดเบา ๆ ด้วยความประหลาดใจ
ฮั่วอี้ชวนตกตะลึงมาก สายตาที่มองกู้เนี่ยนเต็มไปด้วยความซาบซึ้งและชื่นชม
"วันนี้แค่บรรเทาชั่วคราว" เก็บเข็มเสร็จ กู้เนี่ยนเก็บเข็มพลางกำชับ "โรคนี้ต้องบำรุงระยะยาว ที่สำคัญคือทำใจให้สบาย คิดน้อย ๆ หลีกเลี่ยงการเหนื่อยล้าและหนาวเย็น อีกทั้งต้องกินยาจีนคู่กัน ตอนนี้ยังไม่มีเงื่อนไข ฉันจะปรุงเป็นยาลูกกลอน แล้วเอามาให้คุณป้ากินตามเวลา"
เธอมองไปที่ฮั่วอี้ชวน "คุณลุงฮั่วก็รักษาตัวด้วยนะคะ ขอให้คุณสองคนมีสุขภาพดี ถึงจะค้ำจุนกันได้ แม้ตอนนี้เหมือนเมฆหมอกบดบังฟ้า แต่สักวันเมฆจะสลาย หมอกจะจาง ฟ้าจะสว่างอีกครั้ง"