ฟู่จิ่งเฉินไม่วางใจกู้เนี่ยน ดิ้นรนลุกขึ้นจะไปดูเธอ
แม้เพียงขยับตัว อกก็เจ็บจนชักกระตุก แต่เขากลับไม่แยแส
ลู่เหวินกอดรัดไว้แน่น ไม่ให้เขาขยับ
กระทั่งลู่อู่ทำหน้ากระตุก วิ่งมา: "พี่เฉิน ไม่ต้องห่วงแล้ว พี่สะใภ้ฝีมือโหดเกินไปแล้ว..."
หากไม่ได้ขยี้ตาซ้ำ ก็แทบไม่เชื่อสายตา
เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มห้องแช่วแบบนั้น เวลาจัดการคนทำไมถึงได้ดุเดือดขนาดนี้!
เห็นฟู่จิ่งเฉินไม่เชื่อ เขาจึงเล่าเรื่องที่เพิ่งแอบดูผ่านช่องประตูให้ฟังอย่างละเอียด พอได้ยินลู่อู่บอกว่ากู้เนี่ยนใช้เข็มเงินเล่นงานคนตระกูลฟู่ ฟู่จิ่งเฉินถึงค่อยปะติดปะต่อเชื่อ
กู้เนี่ยนใช้เข็มเงินเป็นจริง ๆ
แต่หมัดเดียวสู้หลายมือยาก เขายังกลัวกู้เนี่ยนจะเสียเปรียบ
เขาเร่งลู่อู่: "ลู่อู่ เร็วเข้า รีบทำตามแผน"
ลู่อู่พยักหน้า: "ได้เลย เดี๋ยวไปเดี๋ยวนี้"
พูดจบ เขาก็วิ่งออกไปเหมือนลมกรด ระหว่างวิ่งก็ตะโกนเสียงดัง: "ฟู่จิ่งเฉินโดนคนตระกูลฟู่ต่อยซี่โครงหัก เมียใหม่ไปทวงความยุติธรรม กลับถูกคนตระกูลฟู่รุมทำร้าย"
ฝูงชนในลานบ้านตระกูลฟู่ที่กำลังถูกตี: "......"
ให้ตายสิ ใครกันแน่ที่โดนตี!
แม่ตระกูลฟู่พลางเจ็บจนสะบัด พลางโกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ทันใดนั้นก็ส่งเสียงออกมาได้ หลุดปากว่า: "กู้เนี่ยน อีนังคนบัดซบ หมาไม่เห่านี่กัดคนจริง ๆ อย่าให้ข้าจับได้ ไม่งั้นข้าจะถลกหนังสาวไส้ออกมา แทงให้ตายทั้งเป็น! โอ๊ย——"
กู้เนี่ยนแทงนางอีกเข็มหนึ่ง ถึงเก็บเข็ม เธอขยี้ผมตัวเองมั่วซั่ว แล้วกลิ้งบนพื้นสองตลบ ก่อนจะร้องเสียงเหมือนหมูถูกเชือดวิ่งออกประตูไป
"ช่วยด้วย! ฆ่ากันแล้ว! บ้านเฒ่าฟู่จะตีฉันตาย!"
คนในลานบ้านยังไม่ทันตั้งตัว กู้เนี่ยนก็เปิดประตูลานออกแล้ว
หัวหน้าหน่วยใหญ่ลู่หวยจง รองหัวหน้าหน่วยฟู่ฉางจิ้ง และชาวบ้านที่ได้ข่าวกรูกันมา สิ่งที่เห็นคือหญิงสาวผมกระเซิงใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว คลานปนวิ่งตะเกียกตะกายออกมาจากลานบ้านตระกูลฟู่