มองดูฮั่วฟางหย่าที่กลับมาป้ายสีและทุกคนที่ไม่รู้เรื่องราว กู้เนี่ยนหัวเราะเยาะแล้วเอ่ยเสียงดัง
"ฉู่ฉู่ไม่ใช่เด็กที่ฉันขโมยมา แต่เป็นเด็กที่ฉันเก็บได้ ฉันไปลงบันทึกกับตำรวจไว้แล้ว รบกวนทุกคนช่วยแจ้งตำรวจให้หน่อย พอตำรวจมาถึง ก็จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของฉันได้เอง"
คนในยุคนี้ส่วนใหญ่มีน้ำใจ พอกู้เนี่ยนพูดออกไป ก็มีคนไปแจ้งตำรวจทันที
ฮั่วฟางหย่าเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาในทันใด สถานะพวกเธออ่อนไหว จะไปพบตำรวจไม่ได้ ถ้าถูกไต่สวนขึ้นมาจะทำยังไงดี
เธอห้ามว่า "เรื่องแค่นี้ ทำไมต้องรบกวนตำรวจด้วย? สหาย ท่านคืนฉู่ฉู่ให้ฉัน เรื่องนี้ก็จบ"
กู้เนี่ยนหัวเราะเยาะ
"ท่านอยากจบ แต่ฉันไม่จบ! ฉันเก็บฉู่ฉู่ได้ด้วยความหวังดี เลี้ยงดูมาหลายวัน ถึงไม่หวังผลตอบแทน แต่ก็ไม่ใช่ให้ท่านมาใส่ร้ายแบบนี้ วันนี้ต่อหน้าทุกคน ฉันต้องให้ตำรวจพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้ได้!"
ฮั่วฟางหย่าถึงกับอึกอัก ได้แต่เปลี่ยนน้ำเสียงพูดว่า "สหาย เมื่อกี้เป็นเพราะฉู่ฉู่ไม่ยอมมาหาฉัน แล้วท่านก็ไม่ยอมปล่อย ฉันเลยคิดว่าท่านเป็นพ่อค้ามนุษย์ เป็นฉันที่เข้าใจผิด ฉันขอโทษท่าน ช่วยคืนฉู่ฉู่ให้ฉันเถอะ"
กู้เนี่ยนยื่นมือของตัวเองให้ดู "เมื่อกี้ฉันอธิบายให้ท่านฟังแล้วว่าฉู่ฉู่ไม่ยอมปล่อย บอกให้ท่านพาพี่ชายฉู่ฉู่มา ท่านคิดว่าฉันเป็นพ่อค้ามนุษย์ ตอนนี้ฉันกลับสงสัยว่าท่านนั่นแหละเป็นพ่อค้ามนุษย์ วันที่ฉันเก็บฉู่ฉู่ได้ ฉันก็ไปลงบันทึกกับตำรวจไว้แล้ว แต่ผ่านมาหลายวัน ท่านกลับไม่แจ้งตำรวจเลย ตอนนี้ฉันสงสัยอย่างมากว่าฉู่ฉู่ไม่ใช่เด็กของครอบครัวท่าน!"