ทันใดนั้น เจ้าตัวเล็กก็เบะปากน้อย ๆ วิ่งเข้ามากอดขากู้เนี่ยน ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ “คุณอาโกหก ทำงาน ไม่ไปรับฉู่ฉู่ กับพี่ชาย”
กู้เนี่ยนก้มตัวอุ้มฉู่ฉู่ขึ้นมา อยากจะอธิบายอะไรให้ฟัง แต่พอเห็นฉู่ฉู่เบะปาก ตาโตแป๋วแวววาว แต่น้ำตาดันไม่ยอมไหล น่ารักซะจนเธอพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ปลอบเบา ๆ “ฉู่ฉู่จ๋า คุณอาไม่ได้โกหกนะ คุณอาเพิ่งทำงานเสร็จ กำลังจะไปรับฉู่ฉู่พอดี”
ฉู่ฉู่ได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะทั้งน้ำตาทันที กอดคอกู้เนี่ยนถาม “คุณอา พาพี่ชาย ไปกินของอร่อย”
พูดจบ ก็จ้องกู้เนี่ยนตาเป็นประกาย
น่ารักจริง ๆ ตัวเล็กแค่นี้ก็รู้จักขอความเห็นผู้ใหญ่แล้ว กู้เนี่ยนพยักหน้า “ไปสิ”
ฉู่ฉู่ดีใจ หอมแก้มกู้เนี่ยนฟอดใหญ่ “คุณอาดีที่สุด” พูดจบก็ไต่ลงจากตัวกู้เนี่ยน จูงเซวียนเซวียนไปเอาขนมในตู้ในบ้าน
เซวียนเซวียนรู้สึกไม่เหมาะสม จึงดึงฉู่ฉู่ไว้ ส่ายหน้า “น้องสาว ไม่มีมารยาทแบบนี้ไม่ได้นะ”
ฉู่ฉู่ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที เธอมองกู้เนี่ยน แล้วก็มองพี่ชาย สมองน้อย ๆ ของเธอคงแยกไม่ออกว่าควรฟังใคร
กู้เนี่ยนมองเซวียนเซวียนที่เก้ ๆ กัง ๆ แล้วยิ้ม “คุณอาอนุญาตแล้ว ไปเลือกของที่ชอบกินกับฉู่ฉู่เถอะ”
มองเด็กสองคนที่สนิทกับกู้เนี่ยนอย่างเห็นได้ชัด ฮั่วฟางหย่าก็เบ้ปาก “ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไมสหายกู้ถึงทำให้ฉู่ฉู่ของบ้านฉันคิดถึงนัก ที่แท้ก็ใช้ขนมสินะ สหายกู้ช่างรู้จักเล่นกับจิตใจคนจริง ๆ เลยนะ”
อย่าคิดว่าเธอดูไม่ออก กู้เนี่ยนก็คือผู้หญิงที่เห็นแก่ผลประโยชน์ เธอจ้องจะเอาทรัพย์สินของพี่เซียวหราน