ได้ยินเสียงก้าวร้าวจากปลายสาย
เหอซิ่งจือมองสามีที่นั่งอยู่ตรงข้าม รอให้เขาพยักหน้า เธอจึงตอบกลับอย่างสง่างามไม่ยอมใคร
"คุณแม่ว่าจะแต่งงาน ลูกสาวเนี่ยนเนี่ยนของฉันทำเกินไปตรงไหน? พวกคุณไม่ยอมให้แบ่งบ้าน เธอจะไปแบ่งได้ยังไง? เงินพวกคุณไม่จ่าย เธอจะเอ็นจี้บังคับพวกคุณได้หรือไง?"
เธอกับกู้หยุนฉือได้ยินแค่คำพูดฝ่ายเดียวของเถียนเสี่ยวเฉ่า ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อหัวหน้าฟู่จิ่งเฉินโทรมาแสดงความขอบคุณ ก็คิดว่าลูกสาวคงไม่ผิด
ถ้าลูกสาวดูแลฟู่จิ่งเฉินได้ดี ใครจะแคร์บ้านแก่ฟู่ล่ะ
ดังนั้น เมื่อได้ยินแม่ตระกูลฟู่พูดว่า "พูดอย่างนี้ฉันต้องขอเคลียร์ให้รู้เรื่องหน่อยแล้ว ลูกสาวของพวกเธอนิสัยยังไงพวกเธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ? ก็พวกเธอนี่แหละที่ตามใจ ถ้าพวกเธอปกป้องลูกตัวเอง ไม่คืนเงินเรา เราจะไปฟ้องผู้บังคับบัญชาที่เขตทหารเซี่ยงไฮ้!"
เหอซิ่งจือสวนกลับทันที
"กล้าดียังไงไปฟ้อง? ถ้าลูกสาวฉันผิดจริง คุณจะยอมควักเงินก้อนโตสองพันห้าร้อยนั่นออกมาหรือ? แล้วยังจะมาเขตทหารฟ้องเราอีก? เราไม่รังเกียจที่น้องสามของคุณเป็นอัมพาต ยกลูกสาวที่ทะนุถนอมให้แต่งไปลำบาก ยังจะมาฟ้องเราอีกเหรอ? ใต้ฟ้านี้ไม่มีใครอกตัญญูเท่านี้อีกแล้ว มาเลย ให้ผู้บังคับบัญชาฟังหน่อยว่าบ้านแก่ฟู่ของคุณอกตัญญูแค่ไหน!"