“จะฝังเข็มให้นายสักสองสามเข็มเหรอ? ได้สิ!” กู้เนี่ยนกลอกตาไปมา ก่อนจะยื่นมือไปทางฟู่จิ่งเฉิน “เข็มละสิบบาท หนึ่งครั้งร้อยแปดเข็ม จ่ายเงินมาก่อน!”
ฟู่จิ่งเฉินฉวยโอกาสดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด กัดใบหูเธอเบาๆ แล้วกระซิบว่า “เงินไม่มี... แต่คืนนี้... ใช้เนื้อตัวใช้หนี้ได้ไหม?”
กู้เนี่ยนทนไม่ไหวที่สุดเวลาฟู่จิ่งเฉินกัดใบหูเธอ ร่างกายสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว เธอหรี่ตาลงแล้วกัดตอบ “บังเอิญจัง ฉันน่ะชอบที่สุดเลย... เลือดเย็นทำลายบุปผา...”
ฟู่จิ่งเฉินก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาทันที เขากำลังจะดึงกู้เนี่ยนเข้ามาจูบ แต่กู้เนี่ยนกลับลุกขึ้นไปหยิบเข็มเอง เมื่อเอ่ยปากอีกครั้งก็กลับมาสงบนิ่งเหมือนหมอมืออาชีพ
“ถอดกางเกง”
แต่คำพูดที่หลุดออกมากลับชวนให้คิดไปไกล
“ถอดกางเกงเหรอ?”
ฟู่จิ่งเฉินขำอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ถอดกางเกงลงอย่างเงียบๆ
ขาทั้งข้างของเขาไม่มีความรู้สึกใดๆ เลย ดังนั้นการถอดกางเกงจึงไม่ใช่เรื่องง่าย
พอเขาถอดกางเกงลง กู้เนี่ยนก็ยื่นน้ำพุวิเศษให้เขาหนึ่งแก้วตามความเคยชิน แล้วเริ่มถูมือ นวดขาให้เขา
ทุกครั้งก่อนฝังเข็ม กู้เนี่ยนจะตั้งใจนวดให้เขาก่อน ให้กล้ามเนื้อขาเขาผ่อนคลายที่สุด แล้วกู้เนี่ยนถึงจะเริ่มฝังเข็มให้
“ขาของคุณรักษามาได้ครึ่งเดือนแล้ว ครั้งนี้ฉันจะลองฝังเข็มให้ลึกขึ้น ถ้าไม่สบายก็บอกนะ”
ตอนนี้ กู้เนี่ยนทำหน้าจดจ่อเป็นพิเศษ
ฟู่จิ่งเฉินมองเธออย่างหลงใหล เขารู้สึกว่ากู้เนี่ยนในยามนี้เปล่งประกายไปทั้งตัว มีมนต์เสน่ห์บางอย่างที่อธิบายไม่ถูก