ชายหนุ่มพูดทันที: "สหาย ช่วยรักษาพ่อของผมด้วยเถอะ"
หมอเจียงรีบตัดความรับผิดชอบ: "เธอเป็นแค่เด็กฝึกที่แม้แต่สอบประเมินก็สอบไม่ผ่าน หากเกิดอะไรขึ้น ไม่เกี่ยวกับความรับผิดชอบของหน่วยอนามัยเรานะ"
กู้เนี่ยนทนหมอเจียงคนนี้มานานแล้ว ถือโอกาสตอนที่หัวหน้าจากกรมอนามัยอยู่ด้วย รีบคว้าใบรับรองหมอเถื่อนมาให้ได้
"หมอเจียง ฉันแค่ไม่ผ่านการสอบของคุณ ไม่ได้หมายความว่าฉันไร้ฝีมือ เรื่องขาของลุง ฉันมั่นใจเต็มร้อย"
จากนั้นเธอย่อตัวลง อธิบายอย่างเป็นระบบ
"ขาซ้ายส่วนล่างของลุง กระดูกหน้าแข้งและกระดูกน่องหักแบบปิด ยังไม่มีสัญญาณของภาวะช่องเนื้อหุ้มขาตายสามารถจัดกระดูกและยึดตรึงชั่วคราวได้ทันที เพื่อป้องกันการบาดเจ็บซ้ำ ชีวิตคนสำคัญกว่าทุกสิ่ง คุณจะยอมให้ผู้ป่วยพลาดเวลารักษาที่ดีที่สุดเพียงเพราะ 'ใบรับรอง' ใบเดียวหรือ?"
ชายหนุ่มโกรธ "เอกซเรย์ เอกซเรย์ ไม่เอกซเรย์ก็รักษาอะไรไม่ได้เลย! สหายหญิงคนนี้รักษาได้ พวกคุณยังจงใจกลั่นแกล้ง ยังไงพ่อผมก็เคลื่อนย้ายอีกไม่ได้ ถ้าพ่อผมเป็นอะไรในหน่วยอนามัยพวกคุณ ผมจะให้ปู่ ย่า ตา ยายที่แก่เฒ่าของผมมาทวงถามความเป็นธรรม! พวกคุณจัดการเอง!"
กู้เนี่ยนแอบชูนิ้วให้ชายหนุ่มในใจ สุดยอดมาก
เดี๋ยวเธอจะต้องรักษาพ่อของเขาให้หายเป็นปลิดทิ้ง
หมอเจียงยังจะพูดอะไรอีก แต่ถูกหัวหน้าหม่าขัดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ผมว่าสหายหญิงคนนี้ใช้คำศัพท์มืออาชีพ มีแนวคิดการรักษาชัดเจน ฝีมือถึงขั้นไม่ด้อยไปกว่าพวกหมอในหน่วยอนามัยนี้เลย พรสวรรค์แบบนี้สมควรเป็นหมอเถื่อนได้ หมอเจียง ออกใบรับรองให้เธอ"